Tuesday, March 06, 2007

Η εξίσωση του μεθυσμένου

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ πίνω. Ενίοτε αρκετά. Τώρα τελευταία το έχω ελατώσει αρκετά βέβαια, λόγω δουλειάς, όμως αν με συγκρίνω με τα παλιά μου δεδομένα στην ουσία το έχω κόψει. Μέχρι και πριν από 1 χρόνο έβγαινα σε καθημερινή σχεδόν βάση και γύριζα το πρωί. Παίρναμε τα μπαράκια με τη σειρά. Ακόμη και τα βράδια της Δευτέρας μπορούσαν να τελειώσουν την Τρίτη το πρωι. Παντού μας ήξεραν και αναρωτιόμασταν αν αυτό είναι καλό. Ήταν καλό βραχυπρόθεσμα (γιατί τα σφηνάκια ήταν εξασφαλισμένα) αλλά μακροπρόθεσμα δεν νομίζω. Επιφανειακές γνωριμίες βασισμένες στο συμφέρον, στα χρήματα - άσε τις κακουχίες που θα έχει υποστεί το συκώτι μας. Κάναμε όμως και άλλες γνωριμίες. Φιλίες τυχαίες που έχουν κρατήσει μέχρι σήμερα. Ενίοτε αιθέριες υπάρξεις έμπαιναν στη ζωή μας εντελώς απροσδόκητα. Ορισμένες φορές πάλι, δεν ήταν και τόσο αιθέριες, αλλά το αλκοόλ βλέπετε έχει την τάση να κάνει τα πάντα γύρω μας να μοιάζουν πιο όμορφα.


Διάβασα πρόσφατα για μια μελέτη στην Αγγλία η οποία βρήκε, λέει, την εξίσωση ή οποία εξηγεί γιατί θεωρούμε μερικά άτομα ομορφότερα από ότι είναι όταν εμείς βρισκόμαστε υπό την επήρρεια του αλκοόλ. Ο εύστοχος τίτλος, μάλλον του άρθρου και όχι της επιστημονικής μελέτης, είναι The eye of the Beerholder (παραφράζοντας το γνωστό They Eye of the Beholder). Σύμφωνα με τους επιστήμονες σίγουρα το αλκόολ που έχει καταναλωθεί παίζει ένα σημαντικό ρόλο αλλά δεν είναι ο μοναδικός παράγοντας. Η εξίσωση είναι η εξής:

An = Η ποσότητα του αλκοόλ που έχει καταναλωθεί
S = η κάπνα στον χώρο (στην κλίμακα από το 0 έως το 10, όπου 0 θα ήταν ένα μπαρ μη-καπνιζοντων και 10 ένα μπαρ χωρίς εξαερισμό)
L = η ένταση φωτεινότητας του ατόμου για το οποίο ενδιαφερόμαστε (στην ουσία η μονάδα μέτρησης εδώ είναι η καντέλα, με τιμή 1 όταν επικρατεί "πίσσα-σκοτάδι" και 150 κάτω από κανονικό φωτισμό δωματίου)
Vo = η γενικότερη ικανότητα όρασης του πότη με βάση το τέστ όρασης Snellen (6/6 είναι η κανονική όραση και, ενδεικτικά, 6/12 είναι το όριο για να οδηγήσει κανείς)
d = απόσταση από το άτομο που μας ενδιαφέρει (σε μέτρα λαμβάνοντας υπόψη ότι η τιμή θα κυμαίνεται μεταξύ 0,5 και 3 μέτρων).

Αν τα βάλετε όλα αυτά μαζί καθώς βάζετε άλλο ένα ποτάκι στο ποτήρι σας θα κατανοήσετε επακριβώς τον μηχανισμό που μετατρέπει το αισθητικώς αμφισβητήσιμο σε κάτι πιο ελκυστικό. Τα αποτελέσματα θα πρέπει να σας βγάλουν έναν αριθμό μεταξύ κάτι του λιγότερο από 1 (όπου δεν έχετε πιεί καθόλου) και 100 (όπου διαπιστώνονται οι κλασικές καταχρήσεις).

Για την ιστορία, η μελέτη εκπονήθηκε από την γνωστή εταιρεία οπτικών ειδών Bausch & Lomb PureVision. Δεν ξέρω όμως αν αυτό με κάνει να νοσταλγώ περισσότερο το PureVision από το PureAlcohol... :-)

Epikouros

ΥΓ: Σύμφωνα με μια δημοσκόπηση που είχε δημοσιεύσει το BBC το 68% των ανθρώπων που ρωτήθηκαν είχαν μετανιώσει που είχαν δώσει το τηλέφωνό τους σε κάποιον/κάποια που αργότερα συνειδητοποίησαν ότι δεν τους άρεσε.

4 comments:

homelessMontresor said...

Σίγουρα πάντως και οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν με την έρευνα, ήταν πότες!!!

itelli said...

Cheers matey!

Epikouros said...

@homelessmontresor
χεχε.. σίγουρα ναι.. πιθανολογώ ότι τα επιστημονικά τους συμπεράσματα προήλθαν εμπειρικώς.. Ελπίζω μόνο να τα κατέγραψαν μετά το hangover!

@itelli
Taaaaa....

keimgreek said...

to poly pioto alloionei tus egefalikus neurones prin tin ora tus. be aware :P
mi mpw kamia mera edo kai grafeis artzi mpurtzi kukunares (AN 8ymase to password su gia na mpeis ;p)