Tuesday, August 21, 2007

Κορυτσά - Καλαμπάκα, οκτώ μέρες με τα πόδια...

Όχι, δεν γράφω για τα νέα τύπου reality. Γράφω για μια από τις δεκάδες χιλιάδες ιστορίες που εκτυλίχθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι περισσότεροι bloggers γνωρίζουν τον n.ago από το blog του, από τις καθημερινές σκέψεις που καταθέτει εκεί. Σήμερα διάβασα το άρθρο του Γκάζι Καπλάνι στα ΝΕΑ για τον n.ago. Χάρηκα που οι προσπάθειές του (ειδικά για το σχολείο στο Καλιβάτσι) προβλήθηκαν και παραθέτω το link για όποιον θέλει να το διαβάσει. Μένω στις τελευταίες προτάσεις του άρθρου...

Οι μετανάστες σαν τον Νίκο έχουν δύο πατρίδες. Αυτή από την οποία κατάγονται και αυτή που τους φιλοξένησε. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, οι «άνθρωποι των συνόρων». Οι ιδανικοί άνθρωποι για ένα μέλλον με λιγότερη μιζέρια και περισσότερη αλληλοκατανόηση και συνύπαρξη. Μακάρι να βρουν μιμητές...

6 comments:

zouri1 said...

με βρισκεις συμφωνο.

ο δείμος του πολίτη said...

Συμφωνώ απολύτως με το post και την κατάληξη που επέλεξες.

Σοφία said...

Ήξερα για το την επίσκεψη στο Καλιβάτσι από το ιστολόγιο του Ν.Αgo, αλλά όχι για το άρθρο στα ΝΕΑ. Πολύ ενδιαφέρον.

itelli said...

Άνθρωποι σαν τον Agonek είναι που φτιάχνουν κοινωνίες. Χωρίς εισαγωγικά.

Aggelos Spyrou said...

Μακάρι...

N.Ago said...

Τώρα το διαβάζω αυτό το post και ούτε καν ξέρω για το άρθρο του Gazi στα ΝΕΑ.
Καταρχήν εσένα σ’ευχαριστώ από καρδιάς και τους άλλους που έχουν πει τα πολύ καλά τους λόγια.
Πραγματικά είμαι βουρκωμένος τώρα....
Ευχαριστώ με όλη μου τη ψυχή!