Thursday, October 11, 2007

Περι Μακεδονίας Νο 1,5 - αντί απάντησης

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω τώρα τη συνέχεια του προηγούμενου post μου (που θα είναι ένα χρονικό για το Μακεδονικό τα τελευταιά 15 χρόνια) αλλά τα comments μου έδωσαν αφορμή για ένα ενδιαμεσο post-απάντηση. Here we are...

Κατ' αρχήν δεν θεωρώ ότι εξ' αρχής η ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας ήταν η καλύτερη επιλογή - απλά λέω ότι τώρα, με τους χειρισμούς (ποιούς χειρισμούς;) που έγιναν δεν είναι καν επιλογή μας. Έγινε υπερεκτίμηση της διαπραγματευτικής μας δύναμης στην διεθνή πολιτική σκηνή και υποτιμήθηκε ο χρόνος που περνούσε (όλοι οι Σκοπιανοί πολιτικοί και διπλωμάτες όλα αυτά τα χρόνια είχαν ένα motto ... Ο χρόνος δουλεύει υπέρ μας! Κανένας έλληνας πολιτικός δεν έδωσε έκατσε να σκεφτεί τι ακριβώς εννοούσαν). Από εκεί και πέρα στον σοβαρό σχολιαστή έχω να πω ότι, ως γεννηθείς στη Θεσσαλονίκη, είμαι όσο Μακεδόνας είναι και αυτός. Κι έτσι ας μου επιτραπεί να έχω τουλάχιστον μια γνώμη. Άλλωστε το θέμα της ονομασίας το διαπραγματεύονται οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και όχι ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης. Για τη σχέση με την αρχαία Μακεδονία και τον Αλέξανδρο δεν θα μπω στον κόπο να σχολιάσω γιατί αφενός αυτή η συζήτηση δεν βγάζει πουθενά και γιατί αφετέρου υπάρχουν πολλοί νορμάλ Σλαβομακεδόνες (όπως οι φίλοι μου) που γελούν με όλο αυτό το παραμύθι, γνωρίζοντας καλά οτι οι Αρχαίοι Μακεδόνες λίγη σχέση έχουν μαζί τους. Παρεπιπτόντως, τα πολιτικά θέματα είναι η αγαπημένη κουβέντα με όλους τους Βαλκάνιους φίλους μου - δεν απολογούμαστε ο ένας στον άλλον, απλά κοιτάμε μαζί το μέλλον όπως έκαναν οι προγονοί μας για χιλιάδες χρόνια που αυτές οι περιοχές ήταν μια χώρα. Δεν είναι όμως αυτό το επιχείρημα για τη συζήτηση της ονομασίας των Σκοπίων. Ανέφερες ένα σωρό άλλα θέματα (όπως οι Τούρκοι, η Κύπρος, η Μικρασιατική Καταστροφή κλπ) που δεν ανήκουν στη συζήτηση για την ονομασία των Σκοπίων. Όταν όμως αποκαλείς άλλους λαούς ως υπο-φύλα δεν απέχεις πολύ από το να τους αποκαλέσεις υπάνθρωπους. Ο τελευταίος που τα είπε αυτά ήταν ο Αδόλφος. Όσο για την κριτική σου για την Αθήνα, αν το κόμπλεξ που κουβαλάς, σου είναι αβάσταχτο μπορείς απλά να το ξεφορτωθείς. Σίγουρα από εδώ τα πράγματα φαίνονται πολύ διαφορετικά σε σχέση με τις επάλξεις όπου βρίσκεσαι εσύ, όμως αυτοί που σε καταδυναστεύουν από την Αθήνα είναι οι βουλευτές που εσύ και οι συμπολίτες σου ψήφισατε. Η Αθήνα είναι όντως αποκομμένη από τα προβλήματά σου, όμως κι εσύ είσαι αποκομμένος από τη νοοτροπία της. Αυτό όμως δεν αφαιρεί το δικαίωμα γνώμης. Εκτός κι αν αυτό το δικαίωμα χορηγείται από τον κατά τόπους ληξίαρχο. Δηλαδή, δεν μπορώ να έχω γνώμη για τους πάγους που λιώνουν στον Αρκτικό Κύκλο; Εσύ όμως φαίνεται πως είσαι ακόμη περισσότερο αποκομμένος και από την παγκόσμια ματιά. Αν δεν ήσουν, πολιτικώς, ένας μύωπας θα καταλάβαινες την ουσία όσων έγραψα. Ότι έτσι όπως στρώσαμε πρέπει να κοιμηθούμε. Ένα μπορώ να σου πω μόνο. Ότι το πιο εύκολο πράγμα που μπορείς να κάνεις σε προσωπικό επίπεδο είναι να ψάχνεις στον "άλλο" για να βρεις τα πιο ακραία στοιχεία του ώστε να δικαιολογήσεις τον δικό σου ακροδεξιό σκληροπυρηνισμό. Το δύσκολο είναι το αντίθετο και αυτό είναι που επέλεξα εγώ. Μου αρέσει πάντως που συζητάς.

Στον ανώνυμο που ακολούθησε, θα ήταν ωραία να υπήρχαν τέτοια μαγικα ραβδάκια αλλά δυστυχώς δεν... Αλλιώς η πιο προοδευτική ελληνική πόλη των 1980s, η Θεσσαλονίκη, δεν θα γινόταν μέσα σε 15 χρόνια η πιο συντηρητική.

Όταν ήμουν στο Γυμνάσιο, φίλε drake, μας είχαν πει να πάμε να αγοράσουμε κάτι Άτλαντες γεωγραφικούς για το μάθημα της Γεωγραφίας. Λίγο καιρό αργότερα μπήκε μια μέρα η καθηγήτρια και μας λέει: Ανοίξτε στην τάδε σελίδα... (ανοίξαμε όλοι - ήταν η σελίδα με τον χάρτη της Γιουγκοσλαβίας που εκείνη τη χρονιά είχε αρχίσει να αποσυντίθεται). -Εκεί που λέει Μακεδονία, σβήστε το με το στυλό σας! μας είπε η καθηγήτρια και εμείς υπακούσαμε. Αυτό το θυμήθηκα επειδή είπες ότι έψαχνες τι έλεγαν παλαιότερα και κατά πόσο μας ενοχλούσε. Από τον εμφύλιο μέχρι το 1991 υπήρξε μια σκόπιμη αποσιώπηση του θέματος ακόμη και σε επίπεδο υποργείων Εξωτερικών των δύο χωρών. Βλέπεις σήμερα κάποιους που ξεθάβουν παλιούς χάρτες εκ του πονηρού, όπως ο Δημοσθένης Λιακόπουλος από τον οποίο έχουμε φάει στη μάπα τις τελευταίες εβδομάδες τον χάρτη που λέει Vardarska Banovina (sic - αφού δεν έχει το όνομα Μακεδονία, μας κάνει!). Δεν μας λέει όμως ότι αυτή η ονομασία ήταν το ίδιο τεχνητή όσο και των υπόλοιπων περιοχών του Βασίλειου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων. Είχαν ονομάσει βλέπετε όλες τις περιοχές (banovina) με μη εθνικά ονόματα. Moravska, Vardarska κλπ (δεν υπήρχε Κροατία, Σερβία, Σλοβενία, Μακεδονία...)

Itelli, μου αρέσουν αυτά τα κόλπα με τις ονομασίες. Δείχνουν με χιούμορ την κατάσταση. Όπως ένας Σλαβομακεδόνας δημοσιογράφος ο οποίος έλεγε: Γιατί να μας αποκαλούν πρώην Γιουγκοσλαβική και όχι πρώην Οθωμανική; Στο κάτω κάτω ήμασταν περισσότερα χρόνια υπό οθωμανική κυριαρχία παρά γιουγκοσλαβική... :-Ρ

Ggia... Μπουρλοοοοότοοο θα βάλεις εδώ μέσα! :-)
(ας κρατήσουμε τη συζήτηση σχετικά με την ονομασία)

2 comments:

ggia said...

@epikouros

Μα η συζήτηση πάνω στην ονομασία είναι με αυτά που γράφω.

Τα τελευταία χρόνια η Macedonia προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της ως κράτος. Προσπαθούν να κρατήσουν τα γεωγραφικά τους σύνορα άθικτα (θεωρώ υπερβολικό ότι φοβόμαστε ότι θα μας πάρουν την θεσσαλονίκη).

Στα ανατολικά οι Βούλγαροι τους θεωρούν δικούς τους. Γλωσσολογικά η γλώσσα τους είναι κοντική με την βουλγάρικη (η βούλγαροι λένε ότι είναι ιδίωμα βουλγάρικο). Στα δυτικά η αλβανική μειονότητα ζητάει απόσχιση. (Ήδη στο Κόσοβο έχει δρομολογηθεί η απόσχιση).

Μέσα σε αυτήν την αναταραχή οι Macedonians προσπαθούν να σταθούν ως κράτος, και ένας τρόπος γίνεται με την ονομασία τους και της διαμόρφωσης της ιστορίας.

Γιατί εμείς εδώ στην Ελλάδα.. έχουμε καμία σχέση (εμείς οι νεο-έλληνες) με τους αρχαίους έλληνες;

Βέβαια υπάρχει η ιστορία κομμένη και ραμένη για μας. Ότι δηλαδή η συνέχεια της αρχαίας ελλάδας είναι το χριστιανικό βυζάντιο, η συνέχεια των αρχαίων συγραφέων είναι οι πατέρες της εκκλησίας και εμείς τώρα είμαστε η συνέχεια αυτών των ένδοξων αρχαίων που έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού σε όλους τους βάρβαρους.

Όσο kitsch φαίνεται ένας φανατισμένος νεο-έλληνας με την ιστορία αλλό τόσο kitsch φαίνεται όταν το κάνει ένας νεο-macedonian.

Σοφία said...

Η ονομασία της γείτονος χώρας είναι ένα παιχνίδι που το έχουμε χάσει προ πολλού, απλά δεν το έχουμε καταλάβει.