Wednesday, January 31, 2007

Περί των blogs στις εφημερίδες

Ήθελα να γράψω ένα post σχετικά με το νέο ένθετο της εφημερίδας ΤΟ ΑΡΘΡΟ για τα Blogs. Όμως η περασμένη Κυριακή ήταν μια δύσκολη μέρα και τελικά δεν βρήκα χρόνο να πάω ούτε μέχρι ένα περίπτερο για να αγοράσω αυτό που μετέπειτα θα έκρινα. Τελικά η ιδέα αναβλήθηκε ακι στο μεταξύ βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για το θέμα στο blog του Keimgreek.
Το post και η συζήτηση βρίσκεται εδώ.
Καλή συνέχεια Keim.

Tuesday, January 30, 2007

Ω καιροί, Ω (στ)ήθη ... Μέρος 2ον



Έπειτα από το αυξημένο ενδιαφέρον για τα δαντελοστρινγκάκια από το αναγνωστικό κοινό επικοινώνησα με την εταιρεία στην Πολωνία που τα κατασκευάζει για μερικές περισσότερες πληροφορίες.





Η συγκεκριμένη εταιρεία (Koniakow - Koni-Art) δραστηριοποιείται στον χώρο της δαντέλας εδώ και 3 χρόνια. Τα εσώρουχα αποτελούν πιο πρόσφατη ιδέα. Όλα τα προϊόντα είναι 100% χειροποιήτα εξ'ού και η τσουχτερή τιμή τους.



Όσο για το χρόνο που απαιτείται για να πλεχτούν, αυτό εξαρτάται από το σχέδιο αλλά και από τις ικανότητες του εκάστοτε ράφτη. Συνήθως πάντως χρειάζεται 4 ώρες και φτάνει τις 8 και περισσότερες αν το σχέδιο είναι περίπλοκο και απαιτεί περισσότερα χρώματα.




Στη μινι-συνέντευξη που μου παραχώρησε, ο εκπρόσωπος της εταιρείας Sergiusz Kozubek μου είπε ότι μετά το άρθρο του BBC, όπως και μετά από κάθε δημοσίευση σε άλλα μέσα, παρατηρείται αύξηση στην επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας αλλά και στις πωλήσεις. Θα ήταν ενδιαφέρον να μου πει και νούμερα αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν τελικά δυνατό.



Τέλος, ο κος Kozubek δήλωσεότι μέχρι τώρα δεν υπήρξαν αρνητικές αντιδράσεις - κάτι που ίσως να μην είναι 100% αλήθεια καθώς, σύμφωνα με το BBC, ο Mieczyslaw Kamieniar, ο οποίος ανήκει σε μια οικογένεια που ασχολείται με τις δαντέλες επί πέντε γενιές, δήλωσε:



"Η δαντέλα μας είναι διάσημη. Έχουμε φτιάξει δαντέλες για τον Πάπα, για την Βασίλισσα της Αγγλίας, για την Αγία Τράπεζα σε εκκλησίες... Είναι ντροπή και εξευτελιστικό για το Koniakow αυτή η ίδια δαντέλα να φοριέται στα οπίσθια του κόσμου!".

Ο καιροί, ω (στ)ήθη!

Μια φορά και ενάν καιρό οι κάτοικοι ενός βαθιά θρησκευόμενου χωριού στην Πολωνία, το Koniakow, ξεκίνησαν μια παράδοση στην κατασκευή δαντέλας. Τα σχέδια από απλά έγιναν σιγά όλο και πιο περίπλοκα και επομένως και ξακουστά. Πελάτες της βιομηχανίας δαντέλας του Koniakow έφθασαν να είναι μέχρι και ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β' αλλά και η Βασίλισσα της Αγγλίας. Όμως τα τελευταία χρόνια η χειροποίητη δαντέλα παραήταν ακριβή για το ευρύ κοινό και οι πωλήσεις έπεσαν κατακόρυφα.


Οι αμείλικτες "τάσεις της μόδας" (ένα ον που, αν και τύποις άψυχο, σκέφτεται και εξελίσσεται), στις οποίες προσαρμόστηκε και η παραδοσιακή δαντέλα φαίνεται πως έδωσαν τη λύση στην οικονομική αναζωογόνηση του τόπου. Την αρχή έκανε η 47χρονη Άννα Μπάρσκα η οποία, όταν πήγε να εξομολογηθεί, ρώτησε τον παπά αν είναι αμαρτία να φτιάχνει στρινγκάκια από δαντέλα. Η αρνητική απάντηση του παπά πυροδότησε μια ανανεωτική έκρηξη στη κατασκευή δαντέλας με τις βιοτεχνίες να "εκμοντερνίζουν" το εμπόρευμά τους και επομένως και τους πελάτες τους.

Η είδηση ήρθε από την, πάντα ενημερωμένη, ιστοσελίδα του BBC. Το Link εδώ.


Αν και δεν θέλω να κάνω καμία διαφήμιση, παραθέτω και το link τοπικής εταιρείας με αξιόλογο gallery. Όσο για τις τιμές, δεν είμαι γνώστης... Το δαντελένιο string κοστίζει περί τα 25 ευρώ. Είναι ακριβό;
Epik.
ΥΓ. Πάντως αν ήμουν ο Θησέας, θα ήθελα η Αριάδνη να φοράει ένα από αυτά τα στρινγκάκια...

Τα ελληνικά στρατά! Ταρατατζούμ!

Έχω πεθάνει στο γέλιο... Θυμήθηκα πολλές αστείες στιγμές από τη θητεία μου (ναι.. ΤΘ). Σκεφτόμουν πόσες από αυτές θα μπορούσα να είχα καταγράψει αν είχα κινητό που να υποστήριζε βίντεο. Και επίσης μπορώ να φανταστώ τι γίνεται καθημερινά στους λόχους τώρα με τις multimedia συσκευές στα τσεπάκια των φαντάρων.

Αλήθεια, υπάρχει κανείς που έχει κάτι τέτοιο και θέλει να το μοιραστεί; Σερφάρω εδώ και ώρα στο net ψάχνοντας αλλα έχω βρει μόνο κάτι λίγα (και όχι πολύ αστεία πάντα) στο YouTube.

Sunday, January 28, 2007

Το νέο τζαμί της Αθήνας - Μακέτο!


Έγραψα πριν λίγο στα comments του προηγούμενου post μου ότι σήμερα, Κυριακή, έχω πολλή δουλειά και ότι δεν θα μπορέσω να βγω έξω για φωτογραφίες. Όλα αυτά εξακολουθούν να ισχύουν, όμως για να ικανοποιήσω το απωθημένο μου ανεβάζω μια φωτό που είχα τραβήξει πριν κανένα εξάμηνο. Θυμάστε εκείνη τη συζήτηση για το πότε επιτέλους θα κατασκυαστεί εκείνο το ρημάδι το τέμενος στην Αθήνα; (αλήθεια, γνωρίζει κανείς σε ποιό στάδιο βρίσκεται ο 'διάλογος΄; μήπως αυτή τη στιγμή σφάζουν τον κόκκορα στα θεμέλια του μιναρέ;)


Για όσους λοιπόν είναι εναντίον της κατασκευής του τεμένους, όσους το θέλουν να κτιστεί 50 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο, όσους έχουν βγάλει τη μεζούρα και μετρούν το ύψος του μιναρέ και όσους απλά δεν μπορούν να φανταστούν ότι η Αθήνα θα (ξανα)αποκτήσει ένα τζαμί... ιδού μια φωτογραφία για να διευρύνει την φαντασία τους. Το τζαμί θα μπορούσε ήδη να υπάρχει και να περνά απαρατήρητο γιατί πολύ απλά θα έμοιαζε κάπως έτσι.

Το νέο τέμενος της Αθήνας (μακέτο... που έλεγε και ο Σημίτης)

Εν τέλει, η συζήτηση θα συνεχιστεί για πολύ καιρό φαντάζομαι. Μέχρι να φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο, να γίνουμε εντελώς ρόμπα για ακόμη μια φορά σαν χώρα και μετά να κατασκευαστεί κάπου όπως όπως για να 'τελειώνουμε με αυτή την ιστορία' (και για να μην υπάρχει πολιτικό κόστος αφού θα φταίνε οι άλλοι που μας ανάγκασαν να το κτίσουμε!).

Γειά σου βρε Αθήνα, λίκνο του πολιτισμού! Δεν μας είπες όμως, πόσο μεγάλο τον έχεις... τον μιναρέ;

Epikouros

ΥΓ. Η φωτογραφία είναι αληθινή. Η μόνη επεξεργασία που έχει υποστεί, χωρίς αίσθημα ιεροσυλίας αλλά για τις ανάγκες αυτού post, είναι το Clone Tool του Photoshop που εφαρμόστηκε στην κορυφή του τρούλου.

Saturday, January 27, 2007

Πατάτες!

ΜΜμμμμμ..... Πατάτες τηγανητές!


Ιδανικά σήμερα θα ήθελα να κάνω μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας και να βγάλω μερικές φωτογραφίες. Αγόρασα πρόσφατα μια φωτογραφική μηχανή και καίγομαι να βγω έξω και να την τεστάρω. Ήθελα να γυρίσω σπίτι και να ανεβάσω στο blog μερικές από αυτές.
Όμως πρέπει να κάτσω σπίτι και να κάνω λίγη δουλίτσα. Στο διάλειμμα για φαγητό προσπαθώ να συνδυάσω όλα μου τα σημερινά απωθημένα.

Friday, January 26, 2007

Esperanza

Κι όμως υπάρχει ελπίδα.
Ένα ωραίο (ισπανόφωνο) blog ενός Κουβανού. Άρωμα Αβάνας, πολύ ποίηση, μια πρέζα μελαγχολίας και πολλές αλήθειες για την ζωή στην Κούβα σήμερα.

http://isla12pm.blogspot.com/

ΟΟΟΟυυυυααααχχχχχ....

Ένα μεγάλο χασμουρητό... Δεν την παλεύω άλλο στο νετ... Τα έφτυσα! Πάω να ξαπλώσω. Αύριο δουλειά πάλι - πάνω που άρχισα τα Κουλουβάχατα, το εταιρικό δίκτυο τα χάλασε με το Gmail και το Blogger.Com για κάποιο λόγο. Ας ελπίσω προσωρινά γιατί αλλιώς ...

γκουντ νάιτ...

Epik.

ΥΓ: Δράττομαι της ευκαιρίας και παραθέτω τον ηθικό αυτουργό του παραπάνω χασμουρητού - ένα γρήγορο ζάπινγκ στα trash κανάλια της tv μου...

Extra 3
Μια ξανθιά με έναν αστρολογάνθρωπο εξακολουθούν να είναι χαρούμενοι. Αυτός πάνω από μια tft οθόνη (άραγε ρίχνει την πασιέντζα και λέει αυτά που λέει;) - αυτή καθιστή σε ένα σκαμπώ. Ρωτάνε τον κόσμο "Γιατί έχουν αυξηθεί τα διαζύγια τα τελευταί 10 χρόνια;"

Magic
Ο Ριβάλντο βαράει πέναλτι στον Σορεντίνο. Ο πορτιέρο της ΑΕΚ το πιάνει και ο κόσμος από τις ψηφιακές κερκίδες φωνάζει.

Κανάλι 9
Η καλύτερη ΤηλεΠαρέα κοστίζει μόνο 1,5 ευρώ το λεπτό. Τζάμπα πράμα! (μου θυμίζει ένα φίλο από το στρατό που λίγο πριν απολυθεί, φανερά προβληματισμένος για το επαγγελματικό του μέλλον, ήθελε να εγκαινιάσει την τηλεφωνική γραμμή "Τηλε-Παλιός"!!! Είχε και σλόγκαν... "Σε τρέχουν οι μεγαλύτερες σειρές; Είσαι το κωλόψαρο του λόχου; Έχει πήξει το μουνί σου στις αγγαρείες; Σου έχει τεντώσει το κορμάκι ο Λοχαγός; Πάρε τον Τηλε-Παλιό!")

Μακεδονία TV
Το Τελεμάρκετινγκ στα χειρότερά του. Air-o-Dry και ξερό ψωμί.

ΤΗΛΕ-ΑΣΤΥ
Μάλλον τους ξέφυγε... Το κανάλι της ορθοδοξίας παίζει ξένα video clip - πέτυχα της Μαντόνα το Papa don't preach!!! Τώρα έβαλε το La isla bonita - γούστο έχει να ακούσουμε και κανένα Just Like a Prayer.

ΑΘΗΝΑ TV
Βίντεο κλιπ (ελληνικά!). Ο Τσαλίκης ανάμεσα σε κάτι F-16 (αυτός πήγε φαντάρος ή πήρε τον ΤηλεΠαλιό;)

ΤηλεΦως
Ο Α. Λεβάντης μοιράζει "Υγεία Ευτυχία για Όλους Σήμερα". Η εκπομπή είναι σε επανάληψη, άρα ήταν για όλους χθες. Το έχασα το τρένο της ευτυχίας και της υγείας!

Κανάλι 10
Βίντεο κλιπ. Ένα λιβάδι και στη μέση ένα πιάνο. Ένας τύπος ξαπλωμένος πάνω του, ναι είναι ο Τσαλίκης! (σουξέ έχει σήμερα) Απόλυτα λογικό και ελληνικότατο σκηνικό, εε;

STV
Pink Floyd - The Wall... (κάνω διάλειμμα να το δω)

SMARΤ
Ο Θαλασσινός κάνει ποδήλατο και τραγουδά.

Ακαθόριστης συχνότητας και ονομασίας κανάλι
Τσόντα. Μια νεαρά 20-23 ετών εξακριβώνει δια της θωπείας ότι το στήθος της βρίσκεται στη θέση του και μετά μου γυρίζει την πλάτη, σκύβοντας. Τσ τσ τσ... τι αγένεια!!!

0-6
Ένα παιδάκι παίζει με τον γνωστό tv persona νάνο.

902 (ναι σύντροφοι κι αυτό στα trash συγκαταλέγεται!)
Ένας μελαχρινός εμπορεύεται ορθοπεδικά μαξιλάρια IDILKA. Ύπνος και Υγεία. (αν ήταν πλασιέ, θα ήταν ο Λιακόπουλος). Έξυπνο κόλπο πάντως - για να την βλέπει κάποιος τώρα αυτή τη διαφήμιση μάλλον αϋπνίες θα έχει. Από την κούραση μπορεί πολύ εύκολα να ρίξει το φταίξιμο στο μη-ορθοπεδικό μαξιλάρι του.

HIGH
"Είσαι αμαρτωλή..δεν σε θέλω πιαα.. είσαι αμαρτωλή... " Live από κάποια μπουζούκια. Έφυγα μάγκες!!!

Thursday, January 25, 2007

Mini-docu για την πιο γνωστή 6λεπτη drumm-loop!

Μόλις το είδα στο youTube και νιώθω πεφωτισμένος...

Το Νόημα της Ζωής

4 Έλληνες φοιτητές και ένας Ινδός, στο Λονδίνο του 2001.

Μια καινούρια κάμερα.

Πολύ όρεξη.

Λίγο διάβασμα.

Ένα Mini Cooper.

Τα συστατικά για αυτό το αυθόρμητο ερασιτεχνικό ντοκιμαντέρ που ψάχνει να βρει... το Νόημα της Ζωής!

Είναι λίγο αργό στην αρχή αλλά τελικά πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο (1 ώρα uploading στο YouTube.. και μείον ένας πρωταγωνιστής-ο Θανάσης- καθώς το YouTube δεν έπαιρνε πάνω από 10 λεπτά βιντεο).

Αυτά... απολαύστε και αφήστε comment με σχόλια ή τη δική σας απάντηση στο αιώνιο ερώτημα. Ποιό είναι τελικά το νόημα της ζωής;

Epik.

ΥΓ. Για την Ιστορία, το βίντεο ήταν διάρκειας 40 λεπτών και μονταρίστηκε για μια βραδιά Χρυσοστομείων (βλέπε http://xrysostomeia.blogspot.com).

Tuesday, January 23, 2007

This is not a blog!: A small photo reportage from Hrant's funeral

Φωτορεπορτάζ από την κηδεία του Αρμένιου δημοσιογράφου Ντινκ Χράντ στην Κωνσταντινούπολη...

Η Φύση της Ανθρώπινης Φύσης...

Μια σύντομη ιστορία της Λεηλασίας στον 21ο αιώνα

Μια απίστευτη ιστορία συμβαίνει εδώ και μερικές ημέρες στις νότιες ακτές της Βρετανίας. Το εμπορικό πλοίο Napoli υπέστη ρήγμα και προσάραξε μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τις ακτές του Ντέβον. Μετέφερε τουλάχιστον 2.400 containers που περιείχαν διάφορα προϊόντα. Οι αρχικές ανησυχίες όταν περίπου 150 container έπεσαν στο νερό ήταν περιβαλλοντολογικές... Στο φορτίο υπήρχαν μεταξύ άλλων και χημικά προϊόντα, σπρέι, καλλυντικά κ.α. Όμως όταν τα container έφθασαν στην ακτή φάνηκε ότι το περιεχόμενο ήταν πολύ διαφορετικό... μηχανές BMW, αυτοκίνητα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, παιχνίδια, βαρέλια κρασιού και ότι άλλο βάζει ο νους σας. Πλήθος κόσμου έτρεξε στις παραλίες όπου εκτυλίχθηκαν εικόνες απείρου κάλλους... Άνθρωποι φόρτωναν τις μοτοσικλέτες στα αμάξια τους, άλλοι κυλούσαν τα βαρέλια με το κρασί, ένας άνθρωπος μπήκε στη θάλασσα με τα ρούχα για να πάρει ένα πλαστικό παιχνίδι. Εικόνες γνώριμες - δεν ήταν κάποια εξαίρεση αλλά ο κανόνας της ανθρώπινης φύσης όταν βρίσκεται υπό καθεστώς απόλυτης ελευθερίας (είναι λυπηρό αυτό που λέω αλλά έτσι μου φαίνεται...) Εικόνες που τις είχα ξαναδεί, πολύ πρόσφατα... Τότε όλοι οι οριενταλιστές έλεγαν ότι το φαινόμενο είναι πολιτισμικό.







Τότε... το 2001 που η βίαιη απομάκρυνση τους εξίσου βίαιου καθεστώτος των Ταλιμπάν έβγαλε τους Αφγανούς στο δρόμο για λεληλασίες. Οι μπακαλοκλέφτες ασχολήθηκαν με τα μπακάλικα ενώ οι πονηροί επιτέθηκαν στο Μουσείο της Καμπούλ. Το κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές αλλά, όπως φάνηκε πρόσφατα, ο θησαυρός της Βακτριανής σώθηκε σαν από θαύμα.

Το 2003, λίγο πιο κάτω, στη Βαγδάτη, χιλιάδες Ιρακινοί λεηλάτησαν κυβερνητκά κτίρια, νοσοκομεία και ότι άλλο έβρισκαν μπροστά τους. Το Μουσείο ήταν για άλλη μια φορά ένας από τους πρώτους στόχους και δεκάδες αντικείμενα πέρασαν τη δική τους περιπέτεια - ορισμένα επέστρεψαν.



Το 2005 σειρά είχαν οι ΗΠΑ. Ο τυφώνας Κατρίνα χτύπησε τη Νέα Ορλεάνη και ο κόσμος μέσα σε μερικές ώρες σάρωσε τα σουπέρ-μάρκετ. Όλοι έδειξαν κατανόηση όταν έβλεπαν τον κόσμο να παίρνει φαγητά. Όμως όταν τα λάφυρα άρχισαν να είναι παπούτσια, υπολογιστές, τηλεοράσεις και στερεοφωνικά επενέβη με τα όπλα η αστυνομία. Όμως ούτε και αυτοί αντιστάθηκαν στον νόμο της φύσης.

Για τη νομική διάσταση της λεηλασίας στις βρετανικές ακτές, κάντε κλικ εδώ.
Παίζοντας με τις λέξεις... Οι λεηλατούντες στη Βρετανία δεν είναι κλέφτες... Βαφτίστηκαν beachcombers (που είναι αυτοί που ζουν από αντικείμενα ναυαγίων που εκβράζει η θάλασσα-κάτι που συμβαίνει αιώνες τώρα στη νησιωτική Βρετανία) ή και salvagers (σώζω αντικείμενα από ναυάγιο). Σκεφτόμουν πόσο περίεργο είναι που οι Άγγλοι έχουν ειδικές λέξεις για αυτά (και στα Ελληνικά, παρ' όλο που είμαστε 'ναυτική χώρα', δεν έχουμε)... Beachcombers, salvagers, jetsam, flotsam, lagan...

Monday, January 22, 2007

The Bunker (Das Bonker)

Από τα αγαπημένα μου τις τελευταίες ημέρες... Η μελωδία του ρεφρέν με συνοδεύει στο περπάτημα...

Epikouros

Ετυμο(b)logία...

Μεταφράζω από τα αραβικά...

Kullu = όλα
Wahad = ένα

kulluwahad= όλα ένα, το μπέρδεμα (μεταφορικά και η αναστάτωση)

Κουλουβάχατα = Ο τίτλος του πολιτικού φυλλαδίου του Θ. Κολοκοτρώνη (εγγονού του οπλαρχηγού του 1821), με υπότιτλο "Αι φύρδην μίγδην σημεριναί ιδέαι..."

Αυτά.

Epikouros

ΥΓ: Νιώθω μόνος ακόμα εδώ πέρα.

Αντί αρχής...

Η ιδέα του μπλογκ μου έχει έρθει εδώ και καιρό... είχε ριζώσει μέσα μου η ανάγκη για να κάνω κάτι καινούριο εκμεταλλευόμενος το Δίκτυο. Το ίδιο βαθιά (ίσως και περισσότερο) είχε ριζώσει μέσα μου και η αναβλητικότητα... Ορίστε λοιπόν, με μερικούς μήνες καθυστέρηση (σαν μια ιδέα... ανεύθυνα γαμημένη)... Σας παρουσιάζω ... (τυμπανισμός) ... την Κουλουβάχατα!

Epikouros