Tuesday, July 31, 2007

Are you (read by) seerious?

Edw Damaskos. Ayto to post einai apanthseis sta comments toy prohgoumenou. Dystyxws h Syria apagoreyei thn prosbash sto blogspot (kai sto youtube!!! Egw o malakas ta exwna sthn tourkia pou to apagoreyse gia 3 meroules!). H adikia (basika, to paralogo ayths ths logikhs twn apaoreysewn) einai oti ta wordpress paramenoun prosbasima (keimgreek, to diko sou blog dokimasa :-) ) Anywayz, epeidh to kalo to palikari kserei ki allo monopati kanw ena postaki stelnontas email (eksou kai ta greeklish). Syntoma 8a sas grapsw kai pws pername…

 

@Zouri

Mesh anatolh… opws leme periplanhsh sta balkania… h xwres einai diaforetikes alla kai idies

 

@Dream_rider

Thanks, ola einai fantastika… oi entypwseis argotera…

 

@Keimgreek

Den einai adikia na mporoun oi Syrioi na diabazoun peri Zamangrafology ki oxi gia Koulouvahata??? (exoun keno enhmerwshs!)

 

@Itelli

Shukran!

 

@Deimos

Opws sto eixa grapsei… kanw (kata)xrhsh toy Ar8rou 24  ths Oikoumenikhs Diakyrhkshs gia ta An8rwpina Dikaiwmata.

Saturday, July 28, 2007

Στα χνάρια του Ibn Battuta

Αγαπητό μου blog,

σου γράφω για να σε ενημερώσω ότι ξαναφεύγω για διακοπούλες. Αυτή τη φορά προς κάτι πιο εξωτικό από τα Σκόπια και τη Ρουμανία.

Θα περιπλανηθώ στη Μέση Ανατολή ακροβατώντας σε πέτρες ξεχασμένες από τους Ναβαταίους, θα μυρίσω τον αέρα στην μακροβιότερη κατοικημένη πόλη στον κόσμο (έτσι λένε οι ίδιοι), θα ακούσω πολλούς μουεζίνηδες πριν αντικρύσω το καλύτερα διατηρημένο κάστρο σταυροφόρων στον κόσμο και θα πάρω μια γεύση από την βυζαντινή καθημερινότητα επισκεπτόμενος μισή ντουζίνα νεκρών βυζαντινών πόλεων, πόλεων που εγκαταλείφθηκαν όταν ξαφνικά βρέθηκαν από καρδιά μας αυτοκρατορίας να αποτελούν την εσχατιά της.

Θα δοκιμάσω πολλές λιχουδιές (και πολλά κιλά χούμους!). Θα γευτώ το αραβικό τσάι σε κάποιον καφενέ, θα πάρω μια ανάσα στο 3ο σημαντικότερο τέμενος του κόσμου όπου φυλάσσονται και τα λείψανα του Ιωάννη του Βαπτιστή και, λίγο πιο δίπλα, θα καπνίσω ναργιλέ ακούγοντας (χωρίς να καταλαβαίνω) τις ιστορίες του τελευταίου παραμυθά στη Μέση Ανατολή. Θα χαθώ στα περίφημα σουκ της Ανατολής και θα επιστρέψω στη Δύση φέρνοντας δώρα και αναμνήσεις.
Είθε ο Αλλάχ να σε έχει καλά!
.
Epikouros
.
ΥΓ1: Θα διαβάζω το βιβλίο του William Dalrymple "From the Holy Mountain" όπου ο συγγραφέας ακολoυθεί τα βήματα δύο βυζαντινών μοναχών από το Άγιο Όρος προς την Αίγυπτο μέσω της Τουρκίας, της Συρίας, του Λιβάνου και των Αγίων Τόπων. Ίσως να πάρω μαζί μου και το Περσέπολις της Marjane Satrapi.
.
ΥΓ2: Ως γνήσιος άρρωστος που είμαι, θα προσπαθήσω να κάνω κανένα post με φωτογραφίες καθ' οδόν. Stay tuned!

Thursday, July 26, 2007

Μύθοι και αλήθειες για τη φωτιά στην Πάρνηθα


Είχε δίκιο ο Άγγελος Σπύρου - το πρωινό Βουκουρέστι παραμένει για μένα μια κατά βάση άγνωστη πόλη. Βέβαια δεν το ξεφτίλισα στις βραδινές εξόδους, απλά, καθώς ο λόγος που πήγα ήταν βασικά για να δω έναν πολύ καλό μου φίλο που νιώθει μοναξιές, βγαίναμε μαζί τα βράδια και τα πρωινά καθόμουν μέσα διαβάζοντας τις 600 σελίδες ενός βιβλίου.
Επέστρεψα για να ξαναφύγω (καλά καλά, μην βαράτε!)... Τι να κάνω όμως κι εγώ; να κάτσω στο καμίνι και να αποχαυνωθώ από τις @@ριες που βουίζουν στα αυτιά μου κάθε βράδυ στις 8; Φωτιές παντού! Κάψτε τα όλα να ησυχάσουμε (σιγά μην ησυχάσουμε).
Μου ήρθε αυτό στο inbox μου και το ανεβάζω αυτούσιο (κάντε κλικ πάνω του για καλύτερη ανάλυση). Αν κρίνω από το layout μάλλον από τα ΝΕΑ είναι (εύκολο να το βρω αλλά αυτή τη στιγμή βαριέμαι να το ψάξω). Είναι μια ενδιαφέρουσα άποψη...
Στ' Αποστόλη όπου έχει επίσης αναδημοσιευθεί το συγκεκριμένο άρθρο υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα απάντηση ενός Ανώνυμου στα comments.

Tuesday, July 10, 2007

Ήρθα για να φύγω!


Η πρώτη δόση ξεκούρασης τελείωσε. Επέστρεψα από τη Μήλο (στη φωτογραφία η γαλήνια δύση του ηλίου που έβλεπα κάθε βράδυ) για να ξαναφύγω.

Από αύριο στο Βουκουρέστι για μια εβδομάδα. Είναι η τρίτη μου επίσκεψη στη Ρουμανική πρωτεύουσα - να'ναι καλά ο Πάρης (παιδικός φίλος) που ζει και εργάζεται εκεί πέρα. Ελπίζω αυτή τη φορά να μην επιδοθώ πάλι στις ατέλειωτες κραιπάλες των δύο πρώτων επισκέψεων. Θυμάμαι την πρώτη φορά, που πήγαμε να δούμε τον Πάρη με τον φίλο μου τον Τάσο. Είχα ταξιδιωτικό οδηγό, ήμουν διαβασμένος. "Τάσο, λοιπόν μαλάκα, δεν θα ξενυχτάμε κάθε βράδυ στα μπαρ! Να δούμε και κανένα αξιοθέατο, κανένα μουσείο!" Απολογισμός... Είδα το Βουκουρέστι υπό το φως της ημέρας μόνο την τελευταία ημέρα (πάλι καλά που είχα γνωρίσει μια Ρουμάνα το προηγούμενο βράδυ και ήθελε να πάμε για καφέ το πρωί!!!).

Επόμενο post από κάποιο internet cafe του Βουκουρεστίου... η ζωή (και το καλοκαίρι) συνεχίζεται...

Tuesday, July 03, 2007

Ολιγοήμερο διάλειμμα


Σκέτο ναυάγιο έχουν καταντήσει οι σκέψεις μου και οι ιδέες μου για την Kουλουβάαρα. Δεν μου έφτανε η αποχή μου από το διαδίκτυο και το blogging λόγω του κωλο-ΟΤΕ τώρα φεύγω και για ολιγοήμερες διακοπούλες (ναι, ακόμα δεν με έχουν συνδέσει... τώρα βρήκαν πρόβλημα στα εξωτερικά καλώδια. "Έχει πρόβλημα το ΚΑΦΑΟ. Τα καλώδια είναι διαβρωμένα, δεν σηκώνουν ούτε ISDN ούτε ADSL. Πρέπει να καλέσω άλλους τεχνικούς για τις βλάβες εκτός σπιτιών. Μπορεί να χρειαστεί ακόμη και να σκάψουν!" είπε με ύφος γιατρού ο δημοσιοϋπαλληλΟΤΕχνικός χωρίς να μου απαντήσει στην τελευταία μου ερώτηση "Μα, καλά ρε παιδιά, τόσο καιρό τι έκανε ολόκληρη η γειτονιά στο κέντρο της Αθήνας; Εμένα περίμενε ο ΟΤΕ να μετακομίσω εδώ για να συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει τόσο σοβαρό πρόβλημα;). Τέλος πάντων, να μην τα σκέφτομαι αυτά και συγχίζομαι.



Φεύγω που λέτε για μερικές ημέρες, μέχρι την Κυριακή. Με τη βεσπούλα μου για Diarios de MotoCyclades! Ήλιος, θάλασσα, χαλάρωση στη Μήλο. Το σπίτι μου είναι μερικά μέτρα μακριά από αυτό το γλυπτό της φύσης, από τα πολλά που προσφέρει το συγκεκριμένο νησί. Σκέφτομαι από τώρα τα απογεύματα στην αυλή μου να πίνω το κρασάκι μου και να μυρίζω ιώδιο. Και τα πρωινά θα μπλογκάρω με τον δικό μου τρόπο, γράφοντας posts στο τετράδιό μου από την παραλία.



Σι γιου σουουουουουνννν!!!

Epikouros



ΥΓ: Αν δεν έχω κουράγιο να πεταχτώ στο internet cafe της γειτονιάς, με βλέπω Κυριακή βράδυ να περιφέρομαι σαν και χθες με το laptop στα χέρια στην ταράτσα προσπαθώντας να βρω free wireless σήμα. Τζίφος χθες.

God bless our troops


Σήμερα έλαβα το εξής ανατριχιαστικό email που κυκλοφορεί στις ΗΠΑ (δεν μας έφταναν όλα τα SPAM για τα viagra και τα lexotanil τώρα έχουμε και αυτό). Ο αποστολέας είναι ένας αμερικανός βετεράνος του Ιράκ, ανάπηρος πλέον, που σκοπεύει να βάλει υποψηφιότητα για το Κογκρέσο με τους Ρεπουμπλικάνους το 2008.


--------------------------
I'm not breaking this one.
If I get it a 1000 times,
I'll forward it a 1000 times!
Let us pray...



Prayer chain for our Military... Don't break it!

Please send this on after a short prayer for our soldiers.
Don't break it!
Prayer:

"Lord, hold our troops in your loving hands. Protect them as they protect us. Bless them and their families for the selfless acts they perform for us in our time of need. Amen."

Prayer Request:

When you receive this, please stop for a moment and say a prayer for our troops around the world. There is nothing attached. Just send this to people in your address book. Do not let it stop with you. Of all the gifts you could give a Marine, Soldier, Sailor, Airman, & others deployed in harm's way, prayer is the very best one.

GOD BLESS YOU FOR PASSING IT ON!

Monday, July 02, 2007

Καλώς ήλθατε στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας!



Η Πάρνηθα είναι το υψηλότερο από τα βουνά που περικλείουν το λεκανοπέδιο της Αττικής. Καταλαμβάνει μια μεγάλη έκταση, στην οποία περιλαμβάνονται δεκάδες κορυφές, χαράδρες, ρεματιές και οροπέδια.
Το 1961 ο μεγαλύτερος όγκος του βουνού ανακηρύχτηκε Εθνικός Δρυμός (ιδρυτικό διάταγμα ΒΔ 644/1961). Ο Δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα, που καταλαμβάνει τον κεντρικό όγκο του βουνού (έκταση 38.000 στρ. περίπου) και την περιφερειακή ζώνη (έκταση 220.000 στρ. περίπου). Το μεγαλύτερο μέρος του πυρήνα (90%) καλύπτεται από Kεφαλληνιακή Eλάτη (Abies cephalonica), ενώ η περιφερειακή ζώνη καλύπτεται ως επί το πλείστον από υψηλά δάση Χαλεπίου Πεύκης (Pinus halepensis).

Κάπως έτσι άρχιζε (και αρχίζει ακόμα μέχρι να "τροποποιηθεί" και αυτή) η ιστοσελίδα του Εθνικού πρώην Δρυμού της Πάρνηθας. Δεν ήθελα να ασχοληθώ με το θέμα καθώς έχω δει ότι αυτές τις τελευταίες ημέρες έχουν γραφτεί πολλά. Όταν όμως μπήκα να κοιτάξω τα mail μου και να τσεκάρω 2-3 blogs που τα επισκέπτομαι συχνά έπεσα πάνω στον Marabou. Σχεδόν μια φορά τον μήνα ανέβαινε με τα 'προσκόπια' του και έκαναν πεζοπορίες στην Πάρνηθα. Πρόσφατα μου είπε ότι ήταν σε μια ομάδα εθελοντών δασοπροστασίας. Την Πέμπτη τον είχα πάρει τηλέφωνο να τον ρωτήσω αν θέλουν βοήθεια - δεν είχε πάει ακόμα ούτε αυτός. Διάβασα σήμερα στο blog του τις σκέψεις του και το πώς βίωσαν οι ντόπιοι την απώλεια.
Η έκφραση στο πρόσωπο του Στέφανου, του φύλακα στο Μπάφι, σήμερα το πρωΐ μου δημιούργησε πρωτόγνωρα συναισθήματα... δεν έχω ξαναδεί τη λέξη απελπισία τόσο καθαρά γραμμένη σε ένα κοκκαλομένο βλέμμα.
Κοίτα να δεις φίλε μου που η Πάρνηθα έγινε ανάμνηση!