Thursday, August 30, 2007

Το ρεζιλίκι της πολιτικής μας ζωής (συμπυκνωμένο σε 10 λεπτά)

Τους θαύμαζα ούτως ή άλλως από πριν. Με αυτό απλά τους θαυμάζω περισσότερο. Λένε περισσότερα από 15 πάνελ και 35 τηλεοπτικά παράθυρα. Πάω στην τουαλέτα τώρα, να μείνω λίγο μόνος γιατί, όπως λέει και ο Καρρά(μαλάκα)ς ... το έχω στο DNA μου!!!

Wednesday, August 29, 2007

Μερικές φωτογραφίες από τη Σιωπηλή Διαμαρτυρία στο Σύνταγμα

Δυστυχώς δεν έχω τον χρόνο ούτε την όρεξη να γράψω πολλά. Για αυτό παραθέτω στεγνά μερικές φωτογραφίες με καμιά λεζάντα.

Ξεκίνημα με οικολογικό περιεχόμενο - Ανακύκλωση (στη Βουλή) τώρα!

Ζεσταινόμασταν εμείς, ζεσταίνονταν και αυτοί.

Από τις παρουσίες που έκαναν τη μεγαλύτερη αίσθηση.

Τα πρώτα πλακάτ κάνουν την εμφάνισή τους.

Χεστήκαμε για το δάσος, indeed!
Τα συνθήματα πληθαίνουν.

Και κάτι πιο καλλιτεχνικό...
Μοιράστηκε σε κάποια φάση. Δεν το έχω επισκεφθεί ακόμα. (www.stopthefire.gr)

Έλα ντε; Γιατί;

Σε κάποια φάση έκαναν την εμφάνισή τους πανώ όπως αυτό, με πολιτικοποιημένο μήνυμα. Κάπου εκεί ακούστηκαν τα πρώτα γιουχαρίσματα.

Πέρασα την περισσότερη ώρα μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη και νόμιζα ότι όλος ο κόσμος ήταν εκεί και στον δρόμο ακριβώς μπροστά μας. Φεύγοντας πήγα να περάσω από την πλατεία Συντάγματος και με ικανοποίηση είδα ότι τελικά ήμασταν πολλοί. Το αν είμαστε και αρκετοί θα φανεί στις 17 Σεπτεμβρίου.

Tuesday, August 28, 2007

Τελικά αναβλήθηκε ο αγώνας

Μου κάνει εντύπωση, κακή εντύπωση. Εξήντα τέσσερις άνθρωποι χάθηκαν στις πυρκαγιές και δεν ήταν αρκετοί για την ΟΥΕΦΑ ώστε να ακυρώσει την αποψινή συνάντηση μεταξύ ΑΕΚ και Σεβίλλης. Πριν λίγο έγινε γνωστό ότι πέθανε ο ποδοσφαιριστής της Σεβίλλης Πούερτα (είχε υποστεί διπλή ανακοπή το Σάββατο) και τελικά ο αγώνας ακυρώθηκε. (πηγή: εφημερίδα El Pais)

Και μιας που μιλάμε για την απαξίωση των μεγάλων κομμάτων...

...ιδού η αντιπρόταση του ΛΑΟΣ! Όπως είπε και ένας αγανακτισμένος πυρόπληκτος σε ένα κανάλι (δευτερόλεπτα μετά τον έκοψαν εννοείται) ... εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται!

Μπρρρρρ......


Ανατριχιαστικό δεν είναι;

Monday, August 27, 2007

Λίγο meta-blogging για την "Ασύμμετρη Απειλή"

Πολλά γράφτηκαν για την επονομαζόμενη "Ασύμμετρη Απειλή" στα ελληνικά blogs. Κάνω μια σούμα από ότι έχω δει μέχρι τώρα. Οι περισσότεροι δεν φαίνονται να πείστηκαν πάντως από την κυβέρνηση.

Old Boy

ANADASOSI & 2

We are not alone

Don't kiss the frog

Dilated thoughts

Tribes

Spilios vs Chuck Norris

whispering planet

krokodilos

Kyrallina

skakistiko

INFESTO

Links-GR (ορισμός)

Aphrodite's Comments

PRESS-GR

ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Stratos

La Cruz del Sur

Ελεύθερος Σκοπευτής

Μια υγιής αντίδραση σε ότι μας συμβαίνει

Δεν είναι η μοναδική, αλλά τη θεωρώ πολιτικά υγιή. Δεν μου αρέσουν οι δογματικές ιδεολογικές προτροπές, όμως συμφωνώ στα περισσότερα σημεία αυτής της δήλωσης. Αξίζει τον κόπο να τη διαβάσετε.

Η πραγματική ... Ασύμμετρη Απειλή!

Πολλά ειπώθηκαν τις τελευταίες ώρες για αυτή την ιστορία με την ασύμμετρη απειλή. Χθες το βράδυ πήγαν να κατατρομάξουν τον κόσμο με ότι συνέβαινε στη Αττική. Σε ένα κανάλι οι δήμαρχοι Αγ. Παρασκευής και Χολαργού μάλωναν σαν τα παιδάκια για το τι ακριβώς συνέβαινε με την απόπειρα εμπρησμού στην περιοχή τους (ΣΔΑΜ). Πολλά τα σενάρια. Η ιστορία έχει αρχίσει να μου θυμίζει λίγο τον Αθνάρ. Κάτι βόμβες με κινητά προκάλεσαν εκείνο το χάος το οποίο πήγε να εκμεταλλευτεί προεκλογικά, τρομοκρατώντας τον κόσμο ώστε να προκαλέσει συνοχή. Βλέπετε, αυτό που συμβαίνει συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις είναι ο κόσμος να ψηφίζει το κυβερνών κόμμα. Το κύμα ανασφάλειας και απειλής, ασύμμετρης μάλιστα (δηλ. νέου τύπου και χωρίς αντιμετώπιση, προκαλεί το χάος και αναγκάζει τους πολίτες να σκέφτονται ως εξής: "Καλύτερα έτσι όπως είμαστε τώρα, γιατί αν αλάξουν τα κεφάλια θα καταρρεύσουμε εντελώς μέχρι να γίνει κάτι". Πολύ βρώμικα μου ακούγονται όλα αυτά, ακόμα κι αν κανείς (πόσο μάλλον εγώ) δεν φαίνεται να γνωρίζει ποιός κρύβεται πίσω από τους εμπρησμούς. Επειδή όμως, κολλημένοι όπως είμαστε με τα δύο μεγάλα κόμματα, όλα αυτά ανάγονται στο τέλος στην τριβή της εξουσίας μεταξύ των δύο κομμάτων, το συμπέρασμά μου είναι ότι η ασύμμετρη απειλή που κατατρέχει τους Έλληνες (Νεοέλληνες, Κωλοέλληνες και μη) είναι ο δικομματισμός.

Sunday, August 26, 2007

Ενα SMS - χιλιαδες μουγγες φωνες! Σιωπηλη διαμαρτυρια 29/08 - 19.00

Κάνω copy&paste από μήνυμα που έφτασε προ ολίγου στο κινητό μου.

fw: ΤΕΤΑΡΤΗ 29/08 ΚΑΙ ΩΡΑ 19.00 STOP
ΣΙΩΠΗΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΜΑΥΡΑ STOP
ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ! STOP

Βιντεο εμπρηστικου μηχανισμου στον Χολαργο - Μερικες ακομα λεπτομερειες

Αυτούσιο το email που έλαβα πριν από λίγο από τον φίλο μου (από αυτούς που συχνάζουν στα Χρυσοστόμεια) που τράβηξε το συγκεκριμένο βίντεο (βλ. προηγούμενο post):

Κάποια σχόλια (αφού με τις βιασύνες μου δεν πρόλαβα να σου πω κάτι παραπάνω):

-η μπαταρία είναι συνδεδεμένη με το κινητό, για την ακρίβεια πρώτα ακούστηκε το "κοιτάξτε αυτό είναι μια μπαταρία" και μετά (αφού την έπλυνε με το νερό ο τύπος) ακούστηκε το "ωχ, έχει από πίσω ένα κινητό"

-κοντα στο ίδιο χώρο υπήρχε και ένα γκαζάκι που δεν φαίνεται στο βίντεο και δεν θυμάμαι αν υπάρχει σε κάποιο στιγμιότυπο από αυτά που σου έδωσα (βέβαια, σε όλο τον υμηττό υπάρχουν πεταμένα γκαζάκια και διάφορα άλλα σκουπίδια, απλά κάτι τέτοιο ενισχύει τις υποψίες για εμπρησμό). Δεν μιλάω για το κυλινδρικό δοχείο που φαίνεται κοντά στη φάση που ξεπλένουν τη μπαταρία.

-ο τύπος με το κρεμ παντελόνι ήταν εκεί ως εμπειρογνώμων (φαίνεται αριστερά στο 0.36').

-το όλο σκηνικό πραγματοποιείται ακριβώς στο σημείο που οι αυτόπτες μάρτυρες περιγράψαν ως σημείο αφετηρίας της πυρκαγιάς (οδοί ανατολής και ναυαρίνου στο Χολαργό, δίπλα στα γήπεδα τέννις που υπάρχουν εκεί)

Αυτά
Ευχαριστώ και πάλι.
Ο χρυσοστομίτης της γειτονιάς του

Φωτιές-φωτιές-φωτιές! Όταν κοιτάς από ψηλά...

...μοιάζει η γη με ζωγραφιά.

Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει με ένα μικρούλι τόπι...



(η φωογραφία έχει μεγάλη ανάλυση - κάντε κλικ πάνω της)

Έρευνες στον Υμμητό - εμπρηστικός μηχανισμός? (video)

Το βίντεο τράβηξε φίλος που ανέβηκε χθες το μεσημέρι στον Υμηττό (αυτή τη στιγμή είναι πάλι εκεί - πήγε ως εθελοντής για πυροπροστασία). Τραβήχτηκε από ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, χωρίς ήχο. Το ειδικό κλιμάκιο είχε αποκλείσει μια μικρή περιοχή όπου είχαν βρεθεί κάποια αντικείμενα. Μεταξύ αυτών ένα κινητό τηλέφωνο και μια μπαταρία (ίσως συνδεδεμένα). Προφανώς δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν όντως πρόκειται για την "αιτία του κακού", αυτό μόνο οι εμπειρογνώμονες το ξέρουν. Εάν όντως το κινητό ήταν κατάλληλα συνδεδεμένο με την μπαταρία, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως τηλεχειριζόμενος εμπρηστικός μηχανισμός. Πάντως έχει ενδιαφέρον και για αυτό ο φίλος μου το έδωσε για να το ανεβάσω. Το βίντεο τελειώνει κάπως απότομα γιατί του είπαν να σταματήσει να τραβάει. Τα συμπεράσματα δικά σας.


Saturday, August 25, 2007

Κρεματόριον η Ελλάς!

Το πρωτάθλημα αναβλήθηκε αλλά το πρώτο ματς πραγματοποιήθηκε ήδη, χωρίς να περιμένει κανένα σφύριγμα, χωρίς διαιτητή.
Εμπρηστές - Φάρσερ 1-1

Κάψτε τα όλα να τελειώνουμε ρε μαλάκες!


Epik.

ΥΓ. Στις 16 Σεπτεμβρίου θα ρίξω στουπί στην κάλπη!

17χρονος blogger "έσπασε" το i-phone!

Καλά νέα για όσους ανυπόμονα περιμένουν το i-phone στην Ευρώπη. Ένας 17χρονος blogger κατάφερε με 10 κινήσεις (όχι και τόσο απλές πρέπει να ομολογήσω) να σπάσει το i-phone, το θαυματουργό κινητό τηλέφωνο της Apple, ώστε να μπορεί να λειτουργεί και πέραν του δικτύου της AT&T η οποία διατηρούσε την αποκλειστικότητα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, σίγα τ' αυγά! Πέρασα προχθές από το Πλαίσιο και το είδα - εγώ αυτό το μαραφέτι μπορώ να το σπάσω με μία μόνο κίνηση...

Epik.

ΥΓ. Κάτι που διάβασα μόλις τώρα. Ο τύπος έβαλε τη συγκεκριμένη συσκευή που είχε στο e-bay και προς το παρόν πωλείται προς 50.000 δολάρια. Θέλει, λέει στο blog του, να αγοράσει καινούριο αμάξι.

Tuesday, August 21, 2007

Κορυτσά - Καλαμπάκα, οκτώ μέρες με τα πόδια...

Όχι, δεν γράφω για τα νέα τύπου reality. Γράφω για μια από τις δεκάδες χιλιάδες ιστορίες που εκτυλίχθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι περισσότεροι bloggers γνωρίζουν τον n.ago από το blog του, από τις καθημερινές σκέψεις που καταθέτει εκεί. Σήμερα διάβασα το άρθρο του Γκάζι Καπλάνι στα ΝΕΑ για τον n.ago. Χάρηκα που οι προσπάθειές του (ειδικά για το σχολείο στο Καλιβάτσι) προβλήθηκαν και παραθέτω το link για όποιον θέλει να το διαβάσει. Μένω στις τελευταίες προτάσεις του άρθρου...

Οι μετανάστες σαν τον Νίκο έχουν δύο πατρίδες. Αυτή από την οποία κατάγονται και αυτή που τους φιλοξένησε. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, οι «άνθρωποι των συνόρων». Οι ιδανικοί άνθρωποι για ένα μέλλον με λιγότερη μιζέρια και περισσότερη αλληλοκατανόηση και συνύπαρξη. Μακάρι να βρουν μιμητές...

"Φέξε λίγο τον κώλο!" ... video αστυνομικών στην Κέρκυρα

Έχουν πλέον καταντήσει να αποτελούν μη-είδηση. Βίντεο αστυνομικών όπου ξετυλίγεται το σκηνοθετικό τους ταλέντο, οι τρόποι συμπεριφοράς με τους οποίους έχουν εκπαιδευτεί, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητά τους. Ευτυχώς αυτή τη φορά (για όσο δείχνει το βίντεο τουλάχιστον) δεν υπήρξε βια. Put the kot down, να' ούμε!


Monday, August 20, 2007

Ένα βίντεο από το καλοκαίρι (Μήλος στους δύο τροχούς)

Ιδού ένα βιντεάκι που έφτιαξα το Σαββατοκύριακο που πέρασε. Ταλαιπωρημένος από μια ίωση, έκατσα μέσα και έπαιξα στο μοντάζ (μην φανταστείτε, το Pinnacle Studio έχω) με διάφορες σκηνές από την περασμένη εβδομάδα στη Μήλο. Φεύγω από το σπίτι τώρα, πηγαίνω στο γραφείο και μπορώ (με λυγμούς) από τα βάθη της καρδιάς μου να ευχηθώ σε όλους σας (ναι, σήμερα την 20η Αυγούστου) .... Καλό Χειμώνα! (μπουχουχουχουχου)


Saturday, August 18, 2007

Νυχτερινή πτήση

Δεκάδες αστέρια έπεσαν το βράδυ της 12ης Αυγούστου. Εκείνο το βράδυ ήμουν στη Μήλο με παρέα. Βγάλαμε έναν καναπέ από μπαμπού με κάτι τεράστιες μαξιλάρες και τον τοποθετήσαμε μπροστά από το σπίτι, στην άκρη ενός βράχου. Στα 4 μέτρα κάτω μας η θάλασσα. Πήραμε και μια κουβερτούλα και παρακολουθήσαμε την βροχή των Περσειδών, δεκάδες διάτοντες αστέρες στα ίχνη της τροχιάς του κομήτη Σουίφτ-Τατλ. Προσπάθησα να αποτυπώσω το θέαμα στερεώνοντας κάτω τη φωτογραφική μου μηχανή και κρατώντας ανοιχτό το διάφραγμα για 30 δευτερόλεπτα. Το σύμπαν μου απέδειξε ότι εκτός από άτυχος ήμουν και ανυπόμονος.


Το μόνο που κατάφερα να αποτυπώσω ήταν ένα αεροσκάφος που εκτελούσε τη νυχτερινή του πτήση. Τα πλαινά φώτα του διέγραψαν δύο παράλληλες γραμμές (δεν είναι ακριβώς παράλληλες γιατί στην συγκεκριμένη φωτογραφία κρατούσα τη μηχανή με τα χέρια μου και είναι αδύνατον να μείνει 100% σταθερός για 10") οι οποίες ανα διαστήματα περιέχουν και την κλασική λάμψη των φωτων στις άκρες των φτερών. Εν μέσω των δύο γραμμών διακρίνεται το κόκκινο φως που αναβοσβήνει στο κάτω μέρος της ατράκτου. (Κάντε κλικ στη φωτογραφία για να δείτε τις λεπτομέρειες).

Πηγαίνοντας για ύπνο ανακάλεσα για ένα δευτερόλεπτο τον τίτλο του τρίτου βιβλίου του Antoine de Saint-Exupery, την Νυχτερινή Πτήση (1931).

Thursday, August 16, 2007

Η (νέα) ιστοσελίδα του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας

Εκεί που κοίταζα τα πιο πρόσφατα post μου έπεσα σε ένα που είχα βάλει link προς την ιστοσελίδα του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας. Η πυρκαγιά μόλις είχα κάψει ότι έκαψε και η ιστοσελίδα μιλούσε ακόμη για έλατα, πεύκα και ελάφια. Έκανα από περιέργεια ένα κλικ πάνω στο link για να δω αν το έχουν αλλάξει.

Λόγω της μεγάλης καταστροφής που προκάλεσε η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 28-06-2007 στην περιοχή του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας το οικοσύστημα υπέστη σοβαρές ζημίες, μ’ αποτέλεσμα να αλλάξει η μορφή του και ως εκ τούτου οι πολύτιμες πληροφορίες που υπάρχουν στην ιστοσελίδα αυτή θα πρέπει να αλλάξουν.

Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας και σύντομα θα είμαστε και πάλι κοντά σας με νέες χρήσιμες πληροφορίες και με τα μέτρα που θα ληφθούν για την προστασία του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.
Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας

Από ότι βλέπω τώρα στην tv και με την Πεντέλη κάτι τέτοιο θα γίνει...

Κατούρημα στις τουαλέτες του Ε/Γ-Ο/Γ "Αγ. Γεώργιος"

Επιστροφή από τη Μήλο με το Αγ. Γεώργιος. Καταμεσής του πελάγους, ένα κατά τ' άλλα διαδικαστικό κάλεσμα της φύσης κατέληξε, κάπως έτσι, σε ένα αναπάντεχο χαμόγελο...




Έτσι ρε! Ψηλά το κεφάλι!

Wednesday, August 15, 2007

Ήρθα για να φύγω ... Νο2 - Εντυπώσεις από Συρία και Ιορδανία

Άρτι αφιχθείς από τα βάθη (sic... λες κι εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε στην επιφάνεια!) της Μέσης Ανατολής αδειάζω και ξαναγεμίζω τον σάκο μου για 5 μέρες χαλάρωσης στη Μήλο. Το ταξίδι στην Ιορδανία και τη Συρία μου χάρισε πολύ όμορφες στιγμές, συναισθήματα, εικόνες και γεύσεις.


Τα περί Πέτρας σας τα έγραψα ήδη. Ένας τεράστιος αρχαιολογικός χώρος που τον υποτιμήσαμε εξ αρχής και, για αυτό, μας εκδικήθηκε. Φτάσαμε γύρω στις 12 μετά από ένα ταξίδι 3 ωρών με microbus (βανάκι με τσίτα αραβική μουσική που αναχωρεί... όταν γεμίσει) μέσω της Ιορδανικής ερήμου. Τα πρώτα 500 μέτρα ήταν μια κατηφόρα μέχρι την είσοδο του Al Siq, ενός εντυπωσιακού φαραγγιού. Έπειτα, 1,5 χιλιόμετρο πορείας στις σκιές του άνυδρου βράχου και, ξαφνικά, μέσα από μια χαραμάδα το μάτι ξεδιψά από μια οπτική όαση, ο ναός του Θησαυρού (ναι, το γνωστό κτίριο από την ταινία του Ιντιάνα Τζόουνς). Δεν πρόκειται βέβαια για τίποτα σχετικό με τον ναό/θησαυρό του Σολομώντα - ονομάζεται έτσι γιατί σύμφωνα με τους ντόπιους εκεί έκρυβαν τους θησαυρούς τους οι πειρατές της ερήμου.


Την επόμενη μέρα ένα ταξί μας μετέφερε με 10 ευρώ το κεφάλι από το Αμμάν στη Δαμασκό. Δίπλα μας καθόταν μια ντροπαλή Σύρια που τελικά αποδείχθηκε ότι σπουδάζει σε σχολή πολιτικής αεροπορίας στην Ιορδανία. Ήταν 26 ετών, είχε έναν γιο και όταν αποφοιτήσει θα γίνει η δεύτερη γυναίκα πιλότος της Συρίας. Φτάσαμε κατάκοποι και ψιλο-άρρωστοι. Χρειαστήκαμε δύο ημέρες χαλαρής περιήγησης στη συριακή πρωτεύουσα για να αναρρώσουμε και να ... ξανα-αρρωστήσουμε. Στη Δαμασκό περπατήσαμε τα σοκάκια με τα souq, τις σκεπαστές αγορές και επισκεφθήκαμε το μεγάλο τζαμί των Ουμαγιάδων, τον 3ο ιερότερο χώρο των Μουσουλμάνων μετά τα τζαμιά της Μέκκας και της Μεδίνας. Εκεί, στο κτίριο που επί αιώνες στεγάζει τα λείψανα του Ιωάννη του Βαπτιστή, για πολλά χρόνια Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι προσεύχονταν κάτω από την ίδια στέγη. Λίγο πιο βόρεια, μπήκαμε στο ιερό της εγγονής του Μωάμεθ, γυναίκας του ιδρυτή του Σιιτισμού, το οποίο τώρα βρίσκεται κάτω από τη στέγη ενός τζαμιού που κατασκευάστηκε από το Ιράν. Η εν λόγω κυρία πιάστηκε αιχμάλωτη στη μάχη της Καρμπάλα (στο σημερινό Ιράκ - έχετε δει σίγουρα τις εικόνες με τους πιστούς που αυτομαστιγώνονται) και μεταφέρθηκε ως λάφυρο στη Δαμασκό, με ακάλυπτο το κεφάλι της (δηλ. ατιμωτικό για μια γυναίκα, πόσο μάλλον για την εγγονή του Μωάμεθ). Πρόκειται για μια λεπτομέρεια που μπορεί να "τσούζει" όσο η 4η Σταυροφορία για τους Ορθόδοξους. Η μοντέρνα αρχιτεκτονική του τζαμιού αποτελείται από ένα μωσαϊκό χρωματιστών καθρεπτών - όπως έγραφε και ο οδηγός μας (ο "μοναχικός πλανήτης") αν υπήρχε τζαμί στο Λας Βέγκας, θα έμοιαζε κάπως έτσι. Πάντως η επίσκεψη ήταν συγκλονιστική καθώς συναντήσαμε εκεί μια ομάδα μαυροφορεμένων γενειοφόρων, μάλλον Πακιστανών, οι οποίοι άκουγαν τις ιστορίες από το στόμα του ιμάμη καθισμένοι οκλαδόν στο προαύλιο του τεμένους και έκλεγαν με λυγμούς.





Την επόμενη ημέρα φτάσαμε μέχρι την εκπληκτική Παλμύρα, την ελληνορωμαϊκή "νύμφη της ερήμου" που ήκμασε τον 3ο αιώνα μ.Χ. Το λεωφορείο χρειάστηκε να ταξιδέψει ανατολικά επί 3 ώρες μέσα στην έρημο (όταν λέμε έρημο, εννοούμε έρημο... δεν φύτρωνε ούτε κάκτος εκεί και οι ταμπέλες στον δρόμο είχαν βελάκια ακόμη και για τη Βαγδάτη!) για να φτάσει στο Tadmor, το συριακό χωριό που βγάζει το ψωμί του από τον αρχαιολογικό χώρο της πρωτεύουσας της Ζηνοβίας.










Εμείς περπατήσαμε μεσημεριάτικα κάτω από τον ήλιο των 42° C για αρκετές ώρες μέχρι να δούμε το 1/4 της πόλης (ευτυχώς είδαμε από κοντά τον ναό του Μπέλ και περπατήσαμε την αρχαία ρωμαϊκή οδό μέχρι το Τετράπυλο). Κάπου εκεί, εκτός από τις αντοχές μας, μας τελείωσε και το νερό και τα υπόλοιπα (τα καταπληκτικά ταφικά κτίρια και το αραβικό κάστρο που επιβλέπει ολόκληρη την περιοχή) τα είδαμε με τη βοήθεια του zoom της φωτογραφικής μηχανής. Η επιστροφή με το λεωφορείο ψυγείο (από τους 42° C στους 20° C) μας προικοδότησε με διαφόρων ειδών αδιαθεσίες, γαστρικές ενοχλήσεις, πεπτικές δυσλειτουργίες και τα γνωστά ρευστά συμπτώματα.


Η επόμενη ημέρα μας βρήκε να ταξιδεύουμε με ένα φανταστικό λεωφορείο από τη Δαμασκό στο Χαλέπι, βόρεια, κοντά στα σύνορα με Τουρκία. Όταν στο εκδοτήριο μου ανέφεραν ανάμεσα στα τσάτρα-πάτρα αγγλικά τη λέξη VIP, πίστεψα ότι πρόκειται για αστείο. Είχαμε μόλις πληρώσει 3 ευρώ το άτομο για ένα ταξίδι 5 ωρών. Όταν μπήκαμε όμως μέσα μείναμε με ανοιχτό το στόμα - τα καθίσματα ήταν σχεδόν διπλάσια από τα συνηθισμένα (σαν τις business class των αεροπλάνων), δύο καθίσματα από τη μια πλευρά και ένα από την άλλη (!!!) και με ένα μέτρο απόσταση από το μπροστινό κάθισμα. Υπήρχε ένας μηχανισμός που κατέβαζε την πλάτη και παράλληλα ένας άλλος που σου στήριζε τα πόδια ψηλά (σαν την πολυθρόνα στα Φιλαράκια!!) και μετέτρεπε το κάθισμά σχεδόν σαν κρεβάτι. Η σκέψη μας πήγε κατευθείαν στα ΚΤΕΛ, τις τιμές και τις προσφερόμενες υπηρεσίες τους.

Το Χαλέπι ήταν ακόμη πιο όμορφο από τη Δαμασκό. Τα μεσαιωνικά σοκάκια, οι αρχιτεκτονικές κληρονομιές των Ουμαγιάδων, των Μαμελούκων και των Οθωμανών ήταν πιο καλά συντηρημένες, τα πάντα ήταν (ακόμη) πιο φθηνά και η αγορά μου φάνηκε ελαφρώς πιο ελκυστική από εκείνη της Δαμασκού. Και οι δύο αγορές είχαν ομοιότητες - ήταν άλλωστε κτισμένες στα χνάρια των παλιών ρωμαϊκών εμπορικών οδών. Τα προς πώληση αντικείμενα ήταν λίγο πολύ τα ίδια.. με τη διαφορά ότι στη Δαμασκό έβλεπες πιο πολύ φίλντισι και στο Χαλέπι περισσότερο τα ξακουστά σαπούνια από ελιά και δάφνη. Το φαγητό επίσης έτυχε να έχει μεγαλύτερη ποικιλία στο Χαλέπι. Στη Δαμασκό έβρισκες τα κλασικά αραβικά πιάτα, συριακά και λιβανέζικα όμως στο Χαλέπι μπορούσες να βρεις πιάτα με επιρροές από την μεγάλη αρμένικη και κουρδική κοινότητα που ζει εκεί. Το πιο ευφάνταστο πιάτο, το κεμπάπ με κεράσια, που παρ' όλη την προβολή του ως τοπική σπεσιαλιτές, εμάς δεν μας άρεσε και πολύ. Προσωπικά θα μου μείνει η αρμένικη toshka (αραβική πίτα, ψημένη σαν τόστ, με μέσα κιμά, μπαχαρικά, ντομάτα και λιωμένο τυρί), το βρασμένο χαλούμι, τα διάφορα kebbeh (κάτι σαν κεφτές με περίβλημα από καλαμποκάλευρο ή από ρεβύθια που περιέχει κιμά με μπαχαρικά) και φυσικά το χούμους από το οποίο έφαγα απίστευτες ποσότητες (απλό με ελαιόλαδο, με καβουρντισμένο κουκουνάρι, με ψημένα κομματάκια αρνίσιου κρέατος, κλπ).


Το κερασάκι στην τούρτα μπήκε την τελευταία ημέρα. Νοικιάσαμε ένα αμάξι με οδηγό για ολόκληρη την ημέρα (50 ευρώ, μάλλον ήταν υπερβολικά για τα δεδομένα τους καθώς μπορείς να βρείς και με 30 ευρώ αν παζαρεψεις αρκετά) και επισκεφτήκαμε τις νεκρές πόλεις της βορειοδυτικής Συρίας. Πρόκειται για μια έκταση 60-100 χιλιομέτρων όπου υπάρχουξν διάσπαρτα απομεινάρια διάφορων βυζαντινών πόλεων. Κάποτε ανήκαν στην ενδοχώρα της τρίτης πιο σημαντικής βυζαντινής πόλης μετά την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια, της Αντιόχειας. Εκτός από σημαντικά εμπορικά κέντρα, με τεράστια γεωργική παραγωγή (κυρίως ελιές οι οποίες καλλιεργούνται μέχρι και σήμερα εκεί) οι πόλεις αυτές ήταν και από τις πρώτες κοινότητες χριστιανών και μετέπειτα από τις βασικές περιοχές του Μονοφυσιτισμού. Ξαφνικά βρέθηκαν να αποτελούν την εσχατιά της αυτοκρατορίας και να βρίσκονται συνεχώς στο στόχαστρο των Περσών αλλά και των Αράβων. Ίσως και με τη βοήθεια κάποιου μεγάλου σεισμού, οι πόλεις εγκαταλείφθηκαν τόσο απότομα που ορισμένα κτίρια έχουν μείνει σχεδόν άθικτα. Ανατριχιαστικά άθικτα. Επισκεφθήκαμε το Qalaat Semaan, την εκκλησία του Αγ. Συμεών του Στυλίτη. Ο Συμεών έγινε μοναχός σε πολύ μικρή ηλικία, όμως το μοναστήρι δεν του ήταν αρκετό για να βιώσει την μοναστική ζωή. Έτσι αποσύρθηκε σε σπηλιές της περιοχής όπου όμως πολλοί πιστοί πήγαιναν και τον έβρισκαν. Αυτός για να ξεφύγει από όλους αυτούς άνεβηκε σε έναν στύλο, εξ' ου και στυλίτης. Αν δεν απατώμαι ήταν ο πρώτος που λάνσαρε αυτή τη μόδα η οποία έφτασε μέχρι τη βορειοδυτική Ευρώπη (και όπου τελικά δεν έπιασε λόγω κλίματος - διάβαζα σε ένα βιβλίο προχθές για την ιστορία ενός γερμανού επισκόπου που παρακαλούσε έναν ναερό να κατέβει από τον στύλο του κάπου στην Κεντρική Ευρώπη, για να μην πεθάνει από το κρύο!). Ο κόσμος που τον επισκέπτονταν για συμβουλή προέρχονταν από όλη την Ευρώπη και ο ίδιος, παρά τις δικές του επιλογές, τους συμβούλευε να αποφεύγουν τους φανατισμούς και τις ακρότητες. Όταν πέθανε ήταν ίσως ο πιο γνωστός άνθρωπος του 5ου αιώνα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η τοποθεσία όπου είχε στήσει τον στύλο του έγινε το οκταγωνικό κέντρο όπου συναντιούνται 4 βασιλικές. Στο κέντρο υπάρχει ακόμα ότι έχει απομείνει από τον στύλο του Συμεών, έπειτα από αιώνες λεηλασίας από τους πιστούς που έσπαγαν τον πέτρινο στύλο για να πάρουν ένα κομμάτι μαζί τους. Μια επιβλητική τοποθεσία που βλέπει από ψηλά τα βυζαντινά απομεινάρια του χωριού Deir Semaan (Μοναστήρι του Συμεών) το οποίο πλούτισε τα χρόνια μετά τον θάνατο του Συμεών από τους προσκυνητές (δηλ. τους τουρίστες της εποχής).


Το χωριό που αναπτύχθηκε από τον θρησκευτικό τουρισμό του Βυζαντίου


Serjilla - Οίκια

Serjilla - Το άντρον

Έπειτα επισκεφτήκαμε τις πόλεις Al-Bara και Serjilla. Οι εικόνες μιλούν νομίζω από μόνες τους. Στην Serjilla τα κτίρια παραμένουν όρθια, βαδίζεις δίπλα από τα λουτρά και το Άνδρον (το καφενείο της εποχής) και νομίζεις ότι κάποιος θα βγει από εκεί να σε προσκαλέσει μέσα. Ορισμένα σπίτια είναι έτσι ακριβώς όπως τα άφησαν, με μόνο τα ξύλινα μέρη να τους λείπουν. Πού και πού βλέπεις ακόμα τα ελαιοτριβεία τους. Στην Al-Bara, από όπου ξεκίνησαν οι στρατιώτες της 1ης Σταυροφορίας για να διαπράξουν ένα από τα μελανότερα κεφάλαια του Δυτικού Χριστιανισμού (τον κανιβαλισμό της Ma-arrat Al Numan) η έκταση της πόλης είναι τόσο μεγάλη που στην ουσία πρόκειται για έναν τεράστιο αφύλακτο ελαιώνα όπου ανάμεσα στις ελιές των ντόπιων υπάρχουν εκκλησίας και 2 μοναδικοί βυζαντινοί τάφοι σε σχήμα πυραμίδας.

Το συμπέρασμα ήταν ότι η Συρία έχει έναν απίστευτο ανεκμετάλλευτο πλούτο ιστορικών μνημείων που αξίζει να τα επισκεφθεί κανείς πριν αλλοιωθούν (ή χαθούν για πάντα λόγω της απουσίας κάθε είδους συντήρησης). Έχει μυρουδιές και γεύσεις γαργαλιστικές, ανθρώπους φιλόξενους (οκ, έχει και κάτι λαμόγια ταρίφες και ρεσεψιονίστ που προσπαθούν να σου φάνε τα λεφτά). Σίγουρα δεν νιώθεις ότι βρίσκεσαι στον "Άξονα του Κακού" παρ' όλο που η κυβέρνηση της χώρας μόνο δημοκρατική δεν είναι. Οι τεράστιες αφίσες των Ασάντ, οι 1,5 εκατομμύριο ιρακινοί πρόσφυγες αλλά και τα πόστερ της Χεζμπολάχ και του Νασράλα στα μαγαζιά της Δαμασκού σου υπενθυμίζουν ότι η Συρία βρίσκεται στη δίνη της πολιτικής αναταραχής της Μέσης Ανατολής.

Σαν επισκέπτες πάντως, προτιμήσαμε να αποφύγουμε την πολιτικοποίηση της περιήγησης. Όσο κι αν όλα όσα περιέγραψα παραπάνω φαίνονται πολλά, έχουμε ήδη μια λίστα με μέρη και πράγματα που δεν είδαμε και κάναμε (και φαγητά που δεν φάγαμε, ναι!). Η επιστροφή στη Συρία μπορεί να μην είναι επικείμενη, είναι όμως σίγουρη.

Thursday, August 02, 2007

Τηλεγράφημα από την Πέτρα

.

Ναι, η Συρία μπορεί να έχει απαγορεύσει την πρόσβαση σε κάθε ιντερνετική διεύθυνση που περιέχει το blogspot, όμως δεν σκέφτηκαν να συμπεριλάβουν και το blogger. Έτσι κατάφερα να μπω στο dashboard μου και να κάνω ένα post τις πρώτες εντυπώσεις μου από το ταξίδι.

.


Ο αρχικός μας προορισμός με την Ν. ήταν η Συρία, όμως λόγω έλλειψης εισιτηρίων το ταξίδι έπρεπε να γίνει μέσω Ιορδανίας. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να περάσουμε από την Ιορδανία χωρίς να προσθέσουμε ακόμη μια μέρα στις διακοπές μας για μια επίσκεψη στην Πέτρα, την εντυπωσιακή πόλη των αρχαίων Ναβαταίων που πλούτισαν από το εμπόριο και σκάλισαν μια ολόκληρη πολιτεία με ναούς, ιερά, τάφους, θέατρα και άλλα πάνω στον ροζ βραχο της περιοχής. Η επίσκεψη όμως στην αρχαία πόλη μας έβγαλε off για τις επόμενες δύο μέρες. Οι συνέπειες: οι κλασσικές "ταξιδιωτικές" ενοχλήσεις.

.


Την Τρίτη φύγαμε από το Αμμάν με κατεύθυνση την Δαμασκό. Με ταξί πληρώσαμε περίπου 10 ευρώ ο καθένας για ένα ταξίδι 3 περίπου ωρών συν 2 ώρες στα σύνορα. Ο δρόμος; Μια απέραντη ευθεία μέσα στην έρημο (ή το πουθενά). Δίπλα μας καθόταν η μελλοντική δεύτερη γυναίκα πιλότος της Συρίας. Η 28χρονη Χαμπίρ κάνει τη διαδρομή Αμμάν-Δαμασκό δύο με τρεις φορές την εβδομάδα για να τελειώσει τις σπουδές της στην σχολή αεροπορίας της Ιορδανίας.

.


Χθές και σήμερα μείναμε να χαζέψουμε τη Δαμασκό σε ένα φοβερό πανδοχείο. Μια παλιά δαμασκηνή κατοικία, λιθόκτιστη με το παραδοσιακό αίθριο-αυλή στη μέση, το συντριβανάκι και τα νωχελικά αναρριχητικά φυτά από πάνω. Περισσότερα όμως για τη Δαμασκό θα γράψω σε επόμενο post γιατί είναι ήδη 12.30 και πρέπει να φύγουμε γα να προλάβουμε κάποια από τα μέρη που θέλουμε να επισκεφτούμε. Σαλάμ-αλέκουμ!

.


ΥΓ. Προσπάθησα να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες αλλά η σύνδεση είναι αρκετά αργή και το blogger κάνει timeout. Θα ξαναπροσπαθήσω το απογευματάκι.