Friday, March 28, 2008

Fitna: Το ολλανδικό ταινιάκι για το Κοράνι

Ακόμα ένα post πριν την επόμενη 15θήμερη απουσία μου στη mama Africa η οποία αρχίζει από αύριο.

Το είδα και δεν μπορώ να πω ούτε ότι με έπεισε, ούτε καν ότι με εντυπωσίασε. Αν ο Καρατζαφέρης αντάλλαζε την θέση του βουλευτή και κομματάρχη με την καρέκλα ενός σκηνοθέτη, κάτι τέτοιο θα έφτιαχνε. Προτίμησα να μην το κάνω embed εδώ αλλά να βάλω απλώ το link για όποιον θέλει να το δει.

Για όσους ενδιαφέρονται το link με αγγλικούς υπότιτλους είναι εδώ.

Όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα για το ταινιάκι FITNA που έφτιαξε ο ακροδεξιός Ολλανδός βουλευτής Geert Wilders (ανέβηκε πρώτα στο site του, ο host του οποίου όμως το κατέβασε από φόβο για την κατακραυγή που θα ακολουθούσε). Έχω την εντύπωση ότι η Ολλανδία θα περάσει ότι πέρασε η Δανία μετά τη δημοσίευση των σκίτσων με τον Μωάμεθ. Ήδη ο καρτουνίστας που ζωγράφισε τον Μωάμεθ με ένα τουρμπάνι-βόμβα (το σκίτσο παρουσιάζεται στην αρχή της ταινίας) μηνύει τον Wilders για τη χρησιμοποίηση του σκίτσου χωρίς την άδειά του.

ΥΓ: Όχι ότι είχε δίκιο ο Huntington. Απλά... Σε δουλειά να βρισκόμαστε...

Thursday, March 27, 2008

Lifo... όπως λέμε Copy & Paste

Διάβαζα την Guardian σήμερα (κατόπιν υποδείξεως ενός φίλου) και βρήκα ένα άρθρο του Stephen Pritchard (23/03/08) με τίτλο The readers' editor... on plagiarism and the Internet ο οποίος μιλούσε για το εξής περιστατικό. Πριν ένα μήνα περίπου (24/02/08) ο συνάδελφός του στον Observer, Nick Cohen, έγραψε ένα άρθρο με τίτλο "At least Germany stamps on tax havens". Μερικές μέρες αργότερα το ίδιο άρθρο έκανε την εμφάνισή του, σχεδόν λέξη προς λέξη (αλλά μεταφρασμένο στα ελληνικά), στη Lifo, με την υπογραφή του Χρήστου Μιχαηλίδη.

Ο Pritchard έμαθε για το copy&paste, το οποίο σημειωτέον δεν είχε καμία απολύτως παραπομπή στην πηγή του (αν και είναι προφανές ότι δεν επρόκειτο απλά για μια πηγή της είδησης αλλά για κανονική αντιγραφή) από μια ελληνίδα φοιτήτρια Νομικής στο Λονδίνο που διάβαζε τόσο τις αγγλικές εφημερίδες όσο και τις ελληνικές μέσα από το διαδίκτυο και έτσι πρόσεξε την ομοιότητα μεταξύ τους.

Ο Pritchard μίλησε με τον Χρήστο Μιχαηλίδη ο οποίος δήλωσε ότι πριν τυπωθεί η εφημερίδα (Lifo τεύχος 101 - 28/02/08) η παραπομπή που είχε βάλει στο τέλος... απλά κόπηκε. Επίσης διευκρίνισε ότι δεν επρόκειτο για κλοπή αλλά για ένα άρθρο "εκτίμησης" προς τον συνάδελφό του.

That clearly isn't good enough. If his piece was the 'appreciation' of Nick's column that he claimed it to be, he could have introduced it is as such. 'I will apologise to Nick Cohen and The Observer in the next issue of the paper,' he (Michaelides) said. The piece will also be removed from Lifo's website.

Από το άρθρο του Pritchard.

Ο Χρήστος Μιχαηλίδης, στο σημερινό (27/03/08) τεύχος της Lifo (τεύχος 105), στη στήλη του "Παρατηρητής" μας προσφέρει το εξής υστερόγραφο:

Υ.Γ.: Στο προ μηνός, περίπου, άρθρο μου, σχετικά με το τραπεζικό σκάνδαλο στο Λιχτενστάιν όπου, όπως αποκαλύφθηκε, βρήκαν παράδεισο φοροαπαλλαγής πολλοί Γερμανοί επιχειρηματίες αλλά και κρατικοί αξιωματούχοι, από λάθος του «δαίμονα της φωτοσύνθεσης», κόπηκε ένα άλλο υστερόγραφό μου (καλή ώρα σαν ετούτο), στο οποίο ανέφερα ότι χρησιμοποιήθηκαν και αποσπάσματα από άρθρο που έγραψε στον «Observer» ο δημοσιογράφος Nick Cohen. Γι' αυτό το λάθος, ασφαλώς, και πολύ ευχαρίστως, ζητώ συγγνώμη, σεβόμενος τη δουλειά κάθε συναδέλφου που πολλές φορές σου δίνει μιαν άλλην οπτική των πραγμάτων, κι άλλες φορές τα λέει όπως θα ήθελες να τα πεις και εσύ.

Όπως υποσχέθηκε και στον Pritchard, ο Μιχαηλίδης και η Lifo απέσυραν το άρθρο του από την ιστοσελίδα της εφημερίδας. Όντως αν πάτε στην σελίδα με τα περιεχόμενα του τεύχους 101 θα δείτε ότι η στήλη Παρατηρητής λείπει. Να είναι καλά όμως οι αποθηκευμένες σελίδες του Google που δεν βιάζονται να σβήσουν την Ιστορία.

Για την Ιστορία λοιπόν, κάνω κι εγώ το δικό μου Copy & Paste από εκεί για να γνωρίζει όποιος ενδιαφέρεται εάν και κατά πόσο υπήρξε η αντιγραφή. Συνίσταται προς του αναγνώστες η παράλληλη ανάγνωση του ελληνικού κειμένου με το αυθεντικό, αγγλικό κείμενο.

----

Γαλαζοαίματοι εγκληματίες
Οι φορολογικές Αρχές της Γερμανίας πιστεύουν ότι κάθε χρόνο το κράτος χάνει περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ από φόρους που δεν πληρώνονται. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων φεύγει από τη Γερμανία και κατατίθεται σε τράπεζες στο γειτονικό κρατίδιο του Λιχτενστάιν, που θεωρείται και είναι ο παράδεισος εκείνων που έχουν πολλά να κρύψουν.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Διεφθαρμένοι επιχειρηματίες και πολιτικοί έχουν γλιτώσει τόσες φορές την τιμωρία για τα οικονομικά τους εγκλήματα, που πια δεν τα θεωρούν εγκλήματα!

Όταν πιάνονται να παραβιάζουν τους νόμους στους οποίους οι άλλοι υποχρεούνται να πειθαρχήσουν, αποδοκιμάζουν τις όποιες φοβισμένες προσπάθειες των κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τους νόμους για όλους ως «μια τρομακτική προσβολή» κατά της φυσικής, κατ' αυτούς, τάξης των πραγμάτων, στην οποία θεωρούν πως η πληρωμή των φόρων είναι προαιρετική για όσους έχουν τα χρήματα για να αγοράζουν εξαιρέσεις!

Ξαφνικά, πριν λίγο καιρό, οι γερμανικές Αρχές δίωξης οικονομικού εγκλήματος αποφάσισαν να ασχοληθούν στα σοβαρά (και όχι για να πάρουν μίζες, όπως συμβαίνει... κάπου αλλού) με εκείνους που φοροδιαφεύγουν, και μάλιστα «χοντρά». Και εξεπλάγησαν οι φοροδιαφεύγοντες. Τόσο, που γέμισαν τις σελίδες των αναγνωστών της εφημερίδας «Financial Times» με επιστολές που υποστήριζαν ότι οι τρόποι που μεταχειρίστηκαν οι γερμανικές Αρχές ήταν ανήθικοι! Μεγάλη πλάκα έχουν...

Ας θυμηθούμε λίγο την ιστορία. Οι φορολογικές Αρχές της Γερμανίας πιστεύουν ότι κάθε χρόνο το κράτος χάνει περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ από φόρους που δεν πληρώνονται. Ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων φεύγει από τη Γερμανία και κατατίθεται σε τράπεζες στο γειτονικό κρατίδιο του Λιχτενστάιν, που θεωρείται και είναι ο παράδεισος εκείνων που έχουν πολλά να κρύψουν.

Ο Πρίγκιπας Χανς Άνταμς ο Β', ή μάλλον, για να του δώσουμε τον πλήρη τίτλο του, ή Αυτού Γαληνότης Μεγαλειότατος Γιοχάνες Άνταμ Φέρντιναντ Αλόις Γιόζεφ Μαρία Μάρκο Ντ' Αβιάνο, Πίος του Λίχτενσταϊν, Κυριάρχος Πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν, Κόμης του Ρίτμπεργκ και Δούκας του Τροπάου και του Γιέγκεντορφ είναι ο ιδιοκτήτης του LGT (Lichtenstein Global Trust), που χειρίζεται τα χρήματα των εύπορων πελατών του με την υπόσχεση της τήρησης απόλυτης εχεμύθειας. Το πάρτι κράτησε μέχρι πριν λίγο καιρό, όταν το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» αποκάλυψε πως ένας ανώνυμος άνδρας, πρώην υπάλληλος τράπεζας στο Λίχτενσταϊν, αποκαλούμενος και «πληροφοριοδότης», ήρθε σε συμφωνία με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες BND να τους παραδώσει, έναντι ποσού 4,2 εκατομμυρίων ευρώ, ένα κλεμμένο DVD στο οποίο υπήρχαν «τα πάντα» (ονόματα, διευθύνσεις, ποσά, πότε κατατέθηκαν, κ.λπ.) σχετικά με εκατοντάδες πάμπλουτους Γερμανούς, μερικοί εκ των οποίων στελέχωναν κρατικούς οργανισμούς, που είχαν επιλέξει αυτόν το φορολογικό παράδεισο, και την τράπεζα επίσης, της Αυτού Γαληνότητος.

Ο πρίγκιψ καθώς και εκπρόσωποι της λεγόμενης «φορολογικής βιομηχανίας» κατηγορούν τώρα ευθέως τη γερμανική κυβέρνηση για «κλοπή αγαθών». «Το να δωροδοκείς τραπεζικούς υπαλλήλους σε μιαν άλλη χώρα, αναγκάζοντάς τους να προβούν σε εγκληματική ενέργεια σε τομέα της δικής τους δικαιοδοσίας, είναι οπωσδήποτε πρωτοφανές και εξωφρενικό» έγραφε την περασμένη εβδομάδα στους «Financial Times» ένας τραπεζικός επενδυτής. Και ένας δικηγόρος από τον έτερο φορολογικό παράδεισο του Γιβραλτάρ συμπληρώνει, στην ίδια εφημερίδα, ότι μια τέτοια παρέμβαση των μυστικών υπηρεσιών θα ήταν δικαιολογημένη μόνο σε περιπτώσεις όπου θα ετελείτο το έγκλημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, της τρομοκρατικής ενέργειας κ.λπ., και ότι «εν πάση περιπτώσει, η φοροδιαφυγή, εάν υπάρχει τέτοια, δεν είναι εγκληματική πράξη».

Από την άλλη, υπάρχει η άποψη ότι από τη φύση τους όλοι αυτοί οι φορολογικοί παράδεισοι «είναι εγκληματικοί οργανισμοί», αφού επί τούτου «έχουν κηρύξει πόλεμο» εναντίον νομίμων κρατών, με μόνο σκοπό να προκαλέσουν ένα κομμάτι του πληθυσμού τους να μην υπακούσει στους νόμους. Συνήθως δε, ή μάλλον πάντοτε, «το κομμάτι αυτό του πληθυσμού» που τσιμπάει εύκολα το παράνομο δόλωμα των «φορολογικών παραδείσων» είναι το πλούσιο κομμάτι, το ευνοϊκό.

Εάν οι πλούσιοι πολίτες που φοροδιαφεύγουν σ' αυτά τα παραδεισένια μέρη υπάκουγαν και αυτοί στους νόμους του κράτους τους, όπως κάνουν όλοι οι άλλοι πολίτες, ή εάν όλοι αυτοί οι «φορολογικοί παράδεισοι» τερμάτιζαν την πολιτική της μυστικότητάς τους, δεν θα υπήρχαν πια off-shore banking, και ίσως ο κόσμος να ήταν καλύτερο και δικαιότερο μέρος να ζεις.

Wednesday, March 19, 2008

Sir Arthur C. Clarke




You know you're getting old when the candles cost more than the cake...

RIP

Wednesday, March 05, 2008

Μήπως έπαιξε και με την Chelsea ο Βάλνερ;


Λέω ρε παιδιά, μήπως... Τόσα και τόσα έχουν δει τα μάτια μας τελευταία...

Saturday, March 01, 2008

Σχετικά με το "νέο" χαρτονόμισμα των Σκοπίων

Παραμονές των τρανταχτών κινητοποιήσεων στη Θεσσαλονίκη είπα να κάνω (άλλο ένα) postάκι για την Μακεδονία (την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της). Είχα σκοπό προ ημερών να σχολιάσω τις προτάσεις του Νίμιτς αλλά τελικά θα κατέληγα σε ένα άκρως σατυρικό σχόλιο με μπόλικη ειρωνεία και μια πρέζα από ξενέρωμα. Πέντε προτάσεις καταδικασμένες εξ αρχής είτε στην απόρριψη είτε στην αποδοχή χωρίς κανένα πρακτικό αποτέλεσμα αφού εν τέλει (πάρτε το απόφαση παιδιά) όλοι Μακεδονία θα τους αποκαλούν. Κανείς δεν λεει να καταλάβει ότι το παιχνίδι χάθηκε την πενταετία 1995-2000. Τέλος πάντων...

Πριν καμια δεκαριά μέρες έλαβα ένα email που δυστυχώς το έσβησα αμέσως από τα νεύρα μου. Είχε ένα καφετί χαρτονόμισμα με ένα γκραβουροπορτρέτο και έναν πύργο σε παραλιακή τοποθεσία. Ήταν ο Άγιος Κλήμης και ο Λευκός Πύργος.



ΝΑ ΤΟ ΝΕΟ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑ ΤΩΝ ΓΥΦΤΟΣΚΟΠΙΑΝΩΝ! ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ! ΑΣ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ! έλεγε το email και ο κέρσορας έκανε ένα γρήγορο scroll-down πριν κατευθυνθεί στο Delete.

Μετά από μερικές μέρες το ξαναέλαβα και παρατήρησα ένα ατελείωτο forwarding πριν φτάσει σε εμένα. Είπα να το διασταυρώσω για να δω τι παίζει. Το έστειλα σε έναν φίλο στα Σκόπια για να μου πει αν το έχει δει ποτέ-εγώ τα τελευταία 5-6 χρόνια που έχω επισκεφθεί τη χώρα δεν το είχα δει ποτέ. Το χαρτονόμισμα γράφει πάνω Edna Makedonka, δηλαδή Ένα Μακεντόνκα. Από όσο γνωρίζω όμως το νόμισμα της χώρας από τις αρχές του 1990 ήταν το Μακεδονικό Δηνάριο. Ο φίλος γέλασε πολύ όταν το είδε. Μου είπε ότι ήταν η πρώτη φορά που το έβλεπε - ότι δεν είχε πιάσει τίποτα τέτοιο στα χέρια του. "Το νόμισμά μας πάντα το λέγαμε δηνάρια" μου είπε ο φίλος μου και τελείωσε το email του χαριτολογώντας "Πάντως και αυτό το 'μακεντόνκα' δεν ακούγεται άσχημο... :-) :-) :-) Τη μητέρα του κολλητού μου τη λένε Μακεντόνκα!" ...

Με ένα μικρό search στο διαδίκτυο είδα ότι το συγκεκριμένο χαρτονόμισμα φέρεται να είχε τυπωθεί το 1992 και τελικά δεν κυκλοφόρησε ποτέ λόγω αντιδράσεων από την Ελλάδα (ίσως οι μόνοι σοβαροί λόγοι που είχαμε για αυτήν την αντιπαράθεση... ο αλυτρωτισμός που τελικά αφαιρέθηκε από όλα τα επίσημα όργανα.. όπως από το Σύνταγμά τους κλπ). Το χαρτονόμισμα αυτό άλλωστε δεν φέρει πάνω του κανένα από τα κλασικά σύγχρονα χαρακτηριστικά. Η αισθητική του είναι αρκετά παλιά, δεν έχει καμία ημερομηνία έκδοσης όπως και καμία υπογραφή όπως τα υπόλοιπα σύγχρονα χαρτονομίσματα όλου του κόσμου. Επομένως έχω σοβαρές αμφιβολίες για το εάν πρόκειται για το νέο χαρτονόμισμα των Σκοπίων που πρόκειται να εκδοθεί μόλις τελειώσει ο διπλωματικός πυρετός.

Ας αφήσουν λοιπόν ορισμένοι τα παιχνίδια εντυπώσεων, τις εξυπνάδες και τους πατριωτικούς εντυπωσιασμούς γιατί από κάτι τέτοιες χαζομάρες ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει ποια ήταν τα πραγματικά προβλήματα σε αυτό το ζήτημα, ποιοι οι κίνδυνοι, ποιες οι ευκαιρίες (που οι περισσότερες χάθηκαν) και ποια τα δίκαια και τα άδικα.

Σε μερικές ημέρες κάποιοι θα κατέβουν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, θα σηκώσουν λάβαρα και μετά θα πάνε σε ένα ανταλλακτήριο συναλλάγματος για να αγοράσουν μακεδονικά δηνάρια και να κάνουν μπίζνες. Αυτοί είμαστε.
Update: Thanks ggia για το link. Διάβασα το post του bolek που αποδεικνύει ότι το συγκεκριμένο email κυκλοφορεί εδώ και καιρό και δεν έχει εκνευρίσει μόνο εμένα. Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει όλη την αλήθεια για το συγκεκριμένο χαρτονόμισμα-σουβενίρ μπορεί να διαβάσει τη σχετική έρευνα που έκανε η ομάδα του Ιού της Ελευθεροτυπίας (15/12/2007).